ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: جشنواره ادبی «روایت انقلاب» فراخوان داد
۞ :: ملک‌الشعرای سابق آمریکا درگذشت
۞ :: آغاز به کار جشنواره بین‌المللی پروین اعتصامی در تبریز
۞ :: معرفی برگزیدگان جایزه کتاب سال شعر به انتخاب «خبرنگاران»
۞ :: اعلام اسامی داوران بخش شعر یازدهمین جشنواره بین المللی شعر و داستان انقلاب
۞ :: اختصاصی : فراخوان اولین کنگره سراسری شعر مهدوی
۞ :: جشنواره ملی شعر جوان فراخوان داد
۞ :: «یک ماه، یک کتاب» با شعرخوانی شاعران به کار خود در سال ۹۷ پایان داد
۞ :: انجمن ادبی قلم شهرستان بشاگرد به صورت رسمی آغاز بکار کرد
۞ :: چهل و ششمین نشست شب شاعر برگزار شد
۞ :: اختصاصی : «لیلیت تریان» مادر مجسمه سازی ایران درگذشت
۞ :: یادداشت رضا اسماعیلی به مناسبت شب شاعر
۞ :: عرفان بینش واقعیت وحدانی و باطنی هستی است
۞ :: غزلي از حسين منزوي تقديم به امام باقر (ع)
۞ :: برگزاری ششمین همایش ادبی مردمی شب شعر«سپندوار...»
۞ :: احمد ابومحبوب درگذشت
۞ :: کتاب «افسانه آن مرد» یادنامه ابوالفضل زرویی نصرآباد منتشر شد
۞ :: اختصاصی : مسابقه منظومه انقلاب به مناسبت چهلمين سالگرد انقلاب(صهباي چهل ساله )
۞ :: نکوداشت یاد ابوالفضل زرویی نصرآباد در دانشگاه تهران
۞ :: « یدالله ثمره» از زبان‌شناسان کشور درگذشت

Share

به گزارش خبرگزاری فارس، نخستین کلاس آموزشی روز آخر اردوی دوم از هفتمین دوره آموزشی شعر جوان انقلاب اسلامی در شهر قم، کلاس «درنگی بر سیر شعر عرفانی» با حضور دکتر قربان ولیئی بود.

قربان ولیئی با بیان اینکه امروزه یکی از مظلوم ترین مفاهیم عرفان است، اظهار کرد: بعد از ظهور نیما شعر معنوی در کل و شعر عرفانی به طور خاص تقریبا شنیده و گفته نشد و اینکه چه عواملی باعث شد موضوع بحث ما نیست و هدف از بحث امروز درنگی در شعر عرفانی است.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه راه های مختلفی برای تعریف یک پدیده وجود دارد، تصریح کرد: یک راه این است که عناوینی که در زبان های مخلف به این موضوع محتوا داده را بررسی کنیم و مخرج مشترکی بگیریم و براساس آن به تعریفی برسیم به این راه، راه استقرایی می گویند.

وی ادامه داد: راه دیگر راه قیاسی برای تعریف عرفان است به این معنا که راه های شناخت چندگونۀ آدمی در مقایسه با خودش و جهان را مورد بررسی قرار گیرد و ازطریق این  به تعریف واحدی برسیم.

ولیئی درخصوص تعریف عرفان خاطرنشان کرد: وقتی می توان چیزی را بشناسیم که آن چیز شویم. به تعبیر دیگر شناخت مساوی است با اصل یگانه شدن نگرنده و نگریسته. طبق این تعریف راه فیلسوف و عارف مشخص می شود. سالک عرفان وجود را از طریق یگانه شدن با او در می یابد اما فیلسوف با استفاده از استدلال های عقلی به آن می رسد. تمام علوم فلسفی منجر به شناخت می شود و در عرفان منجر به شهود و یگانگی می شود.

این شاعر و استاد ادبیات بیان کرد: یکی از پژوهشگران عرصه ادبیات در پایان نامه خود تحت عنوان «مفهوم عرفان» به تعریف این پدیده پرداخته است؛ عرفان بینش واقعیت وحدانی و باطنی هستی است که در آغاز به نحوی مجمل و بسیط وجود دارد و طی فرآیندی به نام سیر و سلوک تفسیر می یابد.

وی افزود: علامه طباطبایی معتقد است آدم دچار جهل نسبت به خدا نمی شود و همه خدا را می شناسند بلکه دچار غفلت می شوند. همه این را می دانند ولی غفلت می کنند. برای رفع این غفلت باید به خود توجه کرد. به عبارت دیگر خودت از یادت رفتی که خدا را در یاد نداری.

ولیئی خاطرنشان کرد: عارف کسی است که بیننده واقعیت وحدانی است و کسی که حال دیدن واقعیت هستی به ش دست می دهد، تجربه عرفانی پیدا کرده است. در فرهنگ عرفانی خودمان به آن مکاشفه می گویند. اهل تحقیق در عرفان عارف را کسی می دانند که حداقل یکبار تجربه عرفانی را کسب کرده باشد.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه عارف در تجربه عرفانی متوجه می شود که همه چیز خداست، گفت: تجربۀ بیشتر و بیشترِ تجربه شاعران عرفانی ریشه در تجربه عرفانی دارد. از این عمیق تر تجربه عرفانی انفسی است. یعنی چیزی که خدا را را در آدمی شهود می کند، در درون خود آدمی دیده می شود که به دسته اول عارف آفاقی و به دسته دوم عارف انفسی می گویند. در شکل شدیدتر این عرفان، خویشتن از بین می رود و همه چیز وجود نامحدود خدا می شود.

ولیئی در تعریف شعر عرفانی گفت: این شعری شعری است که راوی تجربه عرفانیِ شعر خود اوست وگرنه می شود شعر درباره عرفان. از این منظر شعر عرفانی شعری است که شاعرش که یکی از دو نوع تجربه عرفانی را  که خود داشته روایت کند. این شعر شعر عرفانی به معنی خاص است و از آنجایی که شعر عرفانی به بیان خود می پردازد می توان آن را زیر مجموعه شعر غنایی دانست.

استاد دانشگاه قزوین تصریح کرد: شعر عرفانی به معنای عام تجربه های عرفانی دیگر را هم بیان می کند مثل صور برزخی و ... ولی اصل توحید است و شعر عرفانی خاص شعری است که نمایانگر وحدانیت خداوند است.

وی افزود: در عالم عرفان کشف دو نوع است: صوری و معنوی. کشف صوری ابعاد جسمی دارد مثل خواب های خوش و رویاهای شیرنی که از نظر عرفا ارزشی ندارد. اما کشف معنوی بالاتر و مجرد از صورت است. در کشف معنوی آگاهی معطوف به خود آگاهی است نه به چیزی. به همین دلیل کشف معنوی ممکن است منجر به مرگ شود.

ولیئی بیان کرد: شعر سازماندهی زبان است برای انتقال عاطفه. در واقع غایت شعر انتقال عاطفه است. اگر کلامی عاطفه ما را برنیانگیزد نمی توان آن را شعر دانست. مهم ترین حس در شعر عرفانی حیرت است که کم شمارترین حس هم در شعر به حساب می آید. بیشتر شعرا از عاطفه جز عشق چیزی نمی دانند در حالیکه روانشناسان حدود 90 حس در ما احصا کرده اند اما فقط عشق است که در شعر امروز تکرار می شود.

این منتقد ادبی عنوان کرد: در شعر عرفانی احساس خیلی مهم است، چون آدمی در مواجهه با وجود جز اینکه متحیر باشد حسی دیگر نخواهد داشت به همین دلیل مهم ترین حس حیرت است. چنانکه دعای پیامبر این است که: «ربِّ زدنی تحیُرا فیک.» به جز حیرت حس پذیرش و عشق نیز از دیگر حس های مهم در شعر عرفانی هستند که در اشعار مختلف شاعران عرفانی در طول تاریخ ادبیات دیده می شوند.

وی ادامه داد: شعر عرفانی در فرم و زبان شاخصه هایی دارد که می توان برای آشنایی با آن به آثار دکتر شفیعی کدکنی مراجعه کرد. برای مثال در شعر عرفانی با حیران شدن زبان شعر مواجهیم. به  طوری که هرچه شاعر نزدیک به لحظه عرفان شود، قواعد زبانی رعایت نمی شود. موسیقی شدید نیز از دیگر شاخصه های زبان شعر عرفانی است چراکه در موسیقی معنا و مفهوم از بین می رود و وقتی زبان نمی تواند بار شعر عرفان را به دوش بکشد شاعر عارف برای موسیقی شدن شعرش تلاش می کند.

تاریخ ارسال خبر :   1397/12/18 در ساعت : 10:27:43       تعداد مشاهده این خبر : 33






بازدید امروز : 9,367 | بازدید دیروز : 16,286 | بازدید کل : 107,005,800
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی