ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: دعوت عمومی برای مشارکت در بازسازی کتابخانه تفکر شهریار
۞ :: نگاهی به مجموعه‌شعر «شرحه» اثر مرضیه فرمانی؛ جغرافیای زیستی در بسامد واژگان
۞ :: ناصر فیض: زرویی نصرآباد از روزمرگی‌ها فاصله داشت
۞ :: سفر به دنیایی روشن با این شعر
۞ :: اختصاصی : بهمن صالحی شاعر گیلانی درگذشت
۞ :: کتابخانه‌سوزی؛ نکوهیده ترین ویرانی تاریخ تا به امروز
۞ :: صف‌های حال خوب کن
۞ :: 3 آذر اختتامیه جشنواره ملى شعر«در امتداد فجر»/ بیانیه گام دوم انقلاب محور جشنواره
۞ :: تازه‌ترین مجموعه شعر حمیدرضا شکارسری نقد می‌شود
۞ :: ​بهمن صالحی در سی‌سی‌یو بستری شد
۞ :: اختصاصی : فراخوان جشنواره ملى شعر "در امتداد فجر"
۞ :: «ضیافت همزبانی»؛ ضیافتی برای پاسداشت زبان پارسی
۞ :: اختصاصی : دکترمظاهر مصفا درگذشت
۞ :: اختصاصی : «مهدخت مخبر» ترانه‌سرای پیشکسوت درگذشت
۞ :: محمدعلی بهمنی و علی‌رضا قزوه میهمان سومین "ضیافت همزبانی"
۞ :: اختصاصی : درگذشت ادیب و پژوهشگر بزرگ تاجیک
۞ :: اختصاصی : پیام تسلیت سایت شاعران پارسی زبان به مناسبت درگذشت برادر گرانقدر دکتر علیرضا قزوه
۞ :: اختصاصی : یادداشت الهام نجمی بر قطره دکتر نغمه مسشتار نظامی
۞ :: تمجید رهبر انقلاب از ترکیب‌بند عاشورایی یک شاعر
۞ :: اختصاصی : برنامه ی میراث ماندگار از سری برنامه های گروه بین المللی هندیران برگزار شد.

Share
بخش اول بررسی حال و آینده ی زبان فارسی در گروه بین اللملی هندیران جمعه ۲۲ ام شهریور ماه در گروه بین المللی هندیران در واتساپ انجام شد. 
این برنامه به مدیریت دکتر علیرضا قزوه برگزار شد و اساتید، پژوهشگران و شاعرانی از ایران، هند، پاکستان و افغانستان نیز در این برنامه حضور داشتند.
1- ارزیابی شما از وضعیت فعلی زبان و ادبیات فارسی چه طور است و نسبت به یک دهه گذشته وضع زبان فارسی را در دانشگاه های هند و پاکستان رو به رشد می دانید یا رو به افول.
پروفسوراخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: بہ دلایل گوناگون، معمولا در سالھای گذشتہ وضع زبان فارسی در ھند رو بہ زوال است۔
دکتر علی اکبر شاه - هند: وضعیت فعلی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه‌های هند از نظر تعداد دانشجویان چه در مقاطع لیسانس و فوق لیسانس و چه در دوره‌های پیش دکتری و دکتری، نسبت به ده سال گذشته خیلی امید‌بخش و مطمئن‌کننده است. اما از دیدگاه سطح تحقیق و پژوهش مخصوصا پایان‌نامه‌هایی که در دوره دکترا نوشته می‌شود نشان دهنده ضعف و رو به افول بودن این زبان فخیم و جزیل در هند است. دلیل این هم از نظر بنده محرومیت بخش‌های فارسی از وجود اساتید فاضل، با تجربه، بنام و علاقه‌مند واقعی به زبان و ادب فارسی است. تعداد زیادی از اساتید که تعیین کننده مسیر تحقیق و مایه رشد و شکوفایی فارسی بودند، یا باز نشسته شده اند و یا به رحمت خدا پیوسته اند و  در نتیجه چندین دلایل دیگر که نه گفتنشان بهتر از گفتنشان است، یک خلاء بزرگی بین دو نسل اساتید فارسی در هند ایجاد شده است که پر شدنش هم زمانبر است و هم نیاز به برنامه ریزی منظم و فعالیت دلسوزانه دارد. علاوه بر این دانشجویان نیز همت و پشتکار ِ دانشجویان چند دهه قبل را ندارند و گویا نسل جوان فقط بیل به زمین‌های سست می‌زند و کارهای سخت را به راحتی کنار میگذارند، با اینکه امروزه پژوهش با کمک کامپیوتر و نرم‌افزارها ساده‌تر از قبل است، ولی پژوهش‌ها کم مایه‌تر شده است.
در عین حال یکی از چالشهای بزرگی که زبان فارسی در حال حاضر نه تنها در هند بلکه در تمام جهان با آن روبرو است، سیاست گسترش، تزریق، استعلاء و استیلای ایدئولوژی هست که خواه ناخواه زبان، بارش را به دوش می‌کشد. اصحاب عقل و رای مطلع این چالش هستند و اینجا مجال پرداختن به این مجمل نیست. اما جالب‌تر این که این امرپالیسیهای داخلی را نیز بطور فجیع تحت‌تاثیر قرار داده است که مداوای آن نیاز به اقدامات عاجل و موثر دارد.
دکتر محمد جواد عسکری- هند: روزگاری زبان فارسی در شبه قاره هند پادشاهی می کرد. دربار پادشاهان مملو از ادبا و شعرای فارسی بود تا اینکه راهزنان استعمار پیر وارد هند شدند و دشمنی خویش را با ادبیات فارسی آغاز کردند.
 در وضعیت فعلی، زبان و ادبیات فارسی در هندوستان نفس های آخر خود را می کشد افرادی چون دکتر قزوه و بعضی از دوستان دست و پا می زنند و به هر دری که می‌توانند میزنند شایدکه این بیمار را از وضعیت کما بیرون آورند اما چالش های پیش روی زبان فارسی نیازمند یک توجه خاص همگانی و یک طراحی و بازسازی اساسی است زبان فارسی فقط در مراکز دانشگاهی و حوزوی محدود شده است ما افرادی را میبینیم که ابراز علاقه می کنند برای یادگیری زبان و ادبیات فارسی اما نبود یک بستر مناسب، کمبود امکانات و کم لطفی ها سبب می شود خیلی زود دلسرد شوند.
پروفسور بلقیس حسینی- هند: از دید من زیاد فرقی نکرده وتقریبا مساوی ده سال قبل است اگرچه در بعضی از دپارتمان ها مثل بخش سانسکریت جنبو جوش بهتری دیده میشود.
دکتر شکراللهی - ایران: بنا بر آنچه از بسیاری از استادان و علاقمندان زبان و ادبیات فارسی در شبه قاره شنیدم و برخی مواردی که از نزدیک دیدم ، ما شاهد رشدی اگرچه اندک در  گرایش به زبان فارسی در دهه اخیر هستیم.به گمان من نبود امکانات آموزشی مناسب هم در سکون و رکود وضع زبان فارسی و افت توان استادان این رشته موثر بوده است. در بسیاری از دانشگاه ها منابع درسی بسیار قدیمی، پر غلط و غیرکارشناسی انتخاب و تدوین شده و برای رفع این مشکل استادان ایرانی و رایزنی های فرهنگی و موسسات مسول آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان باید به مسولیت خویش بیش از پیش عمل کنند.
دکتر کمیل قزلباش- پاکستان: در پاکستان ھم جامعہ مصطفی داریم ۔۔۔ولی طوری کہ بایست برای فارسی کارھای انجام دادہ نمی شود. باید کلاسھای زبان فارسی برگزار کنند ۔ لیسانس و فوق ولیسانس فارسی داشتہ باشند.
دکتر ماریه علی- پاکستان: با اجازه بزرگواران باید بگویم که در دانشکده ها وضع فارسی همان طور است که ده سال پیش بوده..بچه ها فقط فارسی را برای این انتخاب می کنند که نمره زیاد بگیرند چون کتابها هم همان است و امتحان هم همان که چند سال پیش بوده..هیچ تغییری پیش نیامده. هدف استادان فارسی هم مشخص است فقط چند تا درس دادن..خودشان هم وارد نیستند و م علاقه ندارند  بچه ها را تشویق کنند..به نظر من اگر استادان فارسی گارگاه های مختلفی در هر سال داشته باشند برای زبان و ادبیات فارسی خیی کمک خواهد کرد.
 
 
2- آیا جز گروه زبان و ادب فارسی گروه های دیگر مثل زبان شناسی و تاریخ و سانسکریت و ... هم می توانند به رشد زبان فارسی کمک کنند؟
پروفسوراخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: بہ ویژہ در شبہ قارہ، در ظرف ھزار سالہ گذشتہ تقریباً تمام رشتہ ھای علوم انسانی مربوط بہ فارسی است۔ مثلاً آثار فارسی در مورد تاریخ و ادیان شناسی و طب و رشتہ ھای دیگر فراوان است۔ ھمچنین زبان سنسکرت زبان خواھری فارسی است و زبان ھای دیگر ھند ارتباط نزدیک با فارسی دارند۔
پروفسور بلقیس حسینی: حتما گروه های دیگر می توانندهمه چیز در دست ما نیست و گروه دیگر هم باید این بینش وتفکر به وجود آید که آنها همزبان فارسی و ادبیات کهن را جزو ذخیره ها ومیراث ارزشمند خود بدانند
دکتر علی اکبر شاه: بله صد در صد به ویژه در رابطه با هند، گروه‌هایی همچون تاریخ، سانسکریت، اردو، زبانشناسی و موسیقی، مراکز مطالعات نسخ خطی، آرشیو ملی وغیره می توانند در زمینه گسترش و احیای زبان فارسی نقش مهمی را ایفا بکنند. اقدامات بخش فارسی در این زمینه نتایج بی نظیر و ستودنی را بدست آورده است.
دکتر محمد جواد عسکری: به نظرم وضعیت زبان فارسی غیر از بخش های فارسی در دیگر مراکز مخصوصاً حوزه های علمیه بهتر است. زبان فارسی رابطه تاریخی با زبان سانسکریت دارد و هر آن کس که هر دو زبان را بیاموزد به راحتی می تواند ریشه‌های این ارتباط را را به دست آورد .
در تاریخ تعاملات هند و ایران زبان فارسی نقش چشم گیری داشته است. زبان فارسی حدود ۷۰۰سال زبان رسمی هندوستان بود کتاب ها، تذکره ها و دیوانه های زیادی به این زبان نوشته شده است و یک گنج ۷۰۰ساله در این زبان پنهان شده هیچکس نمی تواند اهمیت زبان فارسی را در تاریخ هند انکار کند  کم و بیش در بعضی از دانشگاه های هند در بخش فارسی دوره های کوتاه مدت زبان فارسی دایر است که خیلی کاربردی نیست و فقط برای خالی نبودن عریضه است علاوه بر گروه تاریخ دانشجویان بخش طب سنتی نیز شدیداً نیازمند یادگیری زبان فارسی زیرا بسیاری از منابع اصلی طب سنتی به زبان فارسی نوشته شده اند.
دکتر شکراللهی: البته که گروه های تاریخ و زبان شناسی از مهمترین گروه هایی هستند می توانند و باید به زبان فارسی توجه کنند، و ما شاهد گرایش و علاقه ایشان هم هستیم اما این تمایل تا حدی نیست که حاضر باشند هزینه های آن را هم بپردازند و برای جزب معلم فارسی و تامین منابع درسی مناسب سرمایه گذاری لازم را انجام دهند.
 
 
3- برخی از شنیده ها حاکی از آن است که برخی از استادان در هند و پاکستان زبان فارسی را به زبان اردو یا انگلیسی تدریس می کنند آیا این حرف صحت دارد؟
پروفسور اخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: بہ استثنای برخی از گروہ ھای فارسی، اگرچہ معمولا در اغلب دانشگاہ ھای ھند زبان و ادبیات فارسی توسط زبان اردو تدریس می شود،  اما قبلا بیشتر استادان و فارسی دانان بہ نظر می رسید کہ ادراک بیشتری نسبت به دقائق و ظرایف زبان و ادبیات فارسی داشتند۔ چون بیشتر اهل مطالعه و پژوهش و زحمت بودند.
دکتر علی اکبر شاه: بله این واقعیت است که تعداد بیشتری از اساتید در هند زبان فارسی را به واسطه زبان اردو و یا انگلیسی تدریس می‌کنند. و بنابر تجربه شخصی خودم می‌توانم با اعتقاد و اطمینان کامل این نظر را ابراز کنم که تدریس زبان از طریق زبان واسطه مخصوصا برای مبتدیان به مراتب مفید و نتیجه بخش است، با اینکه روش مدرن تدریس زبان، بدون زبان واسطه طرفداران بیشتری دارد.
البته بعد از اعتلا و ترفیع سطح دانشجو باید کم کم زبان واسطه حذف شود.
پروفسور بلقیس حسینی: البته توجه داشته باشیدکه دانش آموز ان ما در دبستان و دبیرستان فارسی را نمی خوانند و وقتی وارد‌لیسانس می شوندبه سراغ فارسی می ایند ودراین مقطع استاد ناچار است از زبان های اردو هندی یا از زبان محلی ان منطقه و انگلیسی و فارسی استفاده کند ولی فکرمی کنم منظو رشما باید در دوره های بالا تر مثل فوق‌و دکتری باید تدریس به زبان فارسی باشد  حتما کوششما همین است وخوشبختانه در دانشگاه دهلی و جواهر لعل وجامعه ملیه شاگردان با موفقیت رساله را به فار سی‌ می نویسند ومیتوانند مقصود خود را برسانند وگفتگو می کنند
دکتر مهدی باقر: یک پیشنهاد دیگر بنده این هست که اگر در صورت امکان گروهای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه های هند،  یک استاد اعزامی/ ایرانی داشته باشد قطعا هم برای ایجاز انگیزه بیشتر بین استادان بومی و همین طور برای فارسی آموزان ما تاثیر گذار خواهد بود و بنظرم در این راستا جناب استاد دکتر حدادعادل/ بنیاد سعدی می تواند پیش زمینه های لازم فراهم سازد
دکتر شکراللهی: بله در اکثر گروه هایی که من می شناسم استادان به اردو تدریس می کنند. در برخی از گروه های زبان و ادبیات فارسی استاد حتی از سخن گفتن معمولی و حال و احوال به زبان فارسی عاجز است چه رسد به تدریس.
و این تا جد زیادی بر می گردد به این که در جذب استادان و معلمان زبان فارسی شایسته سالاری صورت نمی گیرد و با توصیه و پارتی برخی از ناشایستان جذب می شوند و برخی شایستگان از این قافله عقب می مانند.
دکتر مهدی باقر: فرمایشات استاد کاملا متینه؛ بنده ماندم آیا امکانش هست که   استاد زبان های دیگری چون انگلیسی،  آلمانی و فرانسوی می تواند به زبان دیگری این زبان ها را تدریس کند و آیا دانشجویی که رشته اش یکی از این زبان های خارجی باشه می تواند جواب هایش را در امتحان به زبان محلی بنویسد!!!
دکتر محمد جواد عسکری: یکی از بزرگترین چالش های زبان فارسی در شبه قاره هند وجود افرادی است که از زبان فارسی فقط حقوق دولتی اش را می خواهند و به هیچ عنوان علاقه به یادگیری زبان فارسی و اصلاح خویش ندارند.
شما اگر نگاهی به بخش های زبان های دیگر بندازید در این دپارتمان ها اساتیدی هستند که به بهترین نحو دارند به آن زبان تکلم می کنند و به یادگیری زبان نیز  علاقه دارند .
زبان فارسی یک زبان آسانی است. به نظر من هر کسی می تواند به راحتی آن را یاد بگیرد اما کم کاری و بی توجهی و عدم علاقه و غرور کاذب سبب شده است که بعضی از اساتید نه تنها در گفتار مشکل داشته باشند بلکه حتی نمی‌توانند از روی متن فارسی بخوانند. بسیاری از اساتید این مشکل را دارند و این ریشه در انتخاب افراد نابجا و جاهل دارد کسانی که به قول دوستان ایرانی اتوبوسی انتخاب شده اند و نگاهی بازاری و راحت طلبانه به زبان فارسی دارد.
اما باز هستند اساتیدی که واقعاً زحمت کش و عالم هستند و همیشه خود را به روز نگه داشته اند. پروفسور بلقیس حسینی و پروفسور اخلاق احمد آهن  از معدود اساتیدی هستند که واقعاً برای دانشجویان زحمت می کشند و در این جمع غریب هستند
4- یکی از نکاتی که هر ساله انتقادات زیادی را به استادان وارد می کند بحث گزینش استادان جوان و شیوه انتخاب انهاست به نظر شما این شیوه ها امروز علمی و تابع عدالت است و آیا می توان کاری کرد که انتقاد کمتری به آن وارد باشد.
اخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: این یک مسلہ ی بزرگ است، و متاسفانہ در سالھای گذشتہ فراوان بہ نظر می رسد، و ھم یکی از دلائل اساسی افول گروہ ھای زبان و ادبیات فارسی در ھند است۔
دکتر علی اکبر شاه: واقعا در بحث گزینش حرف‌های بسیاری میتوان گفت، تک تک رفتارهای استادان مصاحبه‌کننده که شخصی را می‌پذیرند یا نمی‌پذیرند دلیل دارد، ولی شرایط به نحوی غیر قابل کنترل شده است،  برخی دوستان که بسیار باسواد هستند، حتی در ایران تحصیل کرده و سطح علمی بسیار مطلوبی برخوردارند، مورد پذیرش قرار نمی‌گیرند ولی کسانی ... امیدواریم بتوان با قانونمند کردن گزینش‌ها با برخوردهای سلیقه‌ای و روابطی جلوگیری شود.
پروفسور بلقیس حسینی: گاهی حق به حقدار نمی رسد من بیش ازاین نمی توانم بگویم شاگردی که صاحب نظر باشد درد درونش را کسی نمی فهمد.
دکتر محمد جواد عسکری:  در خصوص این سوال ما حرف ها داریم و دردها... شاید چندین و چند ده ساعت حرف بتوان زد.
 من معتقدم که در انتخاب اساتید جوان نه از امروز، بلکه از چند دهه پیش این فساد وجود دارد .
در قدیم کم تر بود اما بود اما متاسفانه در حال حاضر مراکز علمی شده‌اند حیاط خلوت بعضی از سیاسیون و دلالان علم.
  دانشگاه محل تربیت نسل جدید است و به همین خاطر راهزنان علم دانشگاه ها را نشانه رفته اند. مخصوصاً علوم انسانی بیشترین آسیب را متحمل شده است بخش زبان و ادبیات فارسی نیز از این حمله در امان نمانده است .
دانشجویان برای رسیدن به مدارک بالاتر علمی خیلی زحمت می کشند و اکثر کسانی که وارد رشته زبان و ادبیات فارسی می شوند کسانی هستند که با عشق این رشته را انتخاب کرده اند. نه که هیچ گونه توجیه اقتصادی وجود ندارد. اما همین که نوبت به انتخاب در دانشگاهها می رسد و وارد چرخه معیوب انتخاب استاد دانشگاه می شوند شدیداً دلسرد می شوند. چند وقت پیش در یکی از دانشگاه های دهلی نمایش انتخاب استاد دانشگاه برگزار شد فارغ التحصیلان و دانشجویان سال آخر دکتری منتظر این مصاحبه بودند برای یک کرسی حدود ۴۰نفر !!! و از همه جالب تر حرف های داوطلبان ساده لوح بود.  اکثر افراد حرفشان این بود که به کدام حزب یا شخص وصل شده اند و نامه گرفتند یا تلفن برای ایشان زدند!!!  کسی حرفی از نوشته ها مهارت ها و تحقیقات علمی خویش نمی زد. جالب بود و وقتی وارد اتاق مصاحبه شدیم قضیه جالب تر هم شد.
در این سیرک به هر دلقک تحصیل کرده پنج دقیقه برای عرض اندام داده بودند و و این نمایش در حالی برگزار شد که بسیاری از تماشاچیان حوصله دیدن این نمایش را نداشتند. یک نفر خواب بود یک نفر هم مشغول با گوشی همراهش بود و دو سه نفر دیگر که به اصطلاح کارشناس بودند مشغول توهین به شعور و سواد دانشجویان بودند، و در آخر کسی انتخاب شد که از قبل با زد و بند انتخابش نهایی شده بود.
 شما اگر نگاهی به دانشگاههای هندوستان بیاندازید مخصوصاً گروه ادبیات فارسی متوجه این فساد خواهید شد افرادی که در این دهه وارد دانشگاه شده اند فاقد صلاحیت علمی هستند ولی عنوان استاد دانشگاهی را یدک می کشند اینطور نیست که ما افراد باسواد در هندوستان نداریم خوشبختانه یک نسل جوان باسواد کاربلد و عاشق کار داریم. افرادی چون دکتر کیفی، دکتر عزیز مهدی، دکتر مهدی باقر، دکتر جمشید و غیره که عضو این گروه نیز هستند از نیروهای جوان و با استعداد به شمار می روند. اما کمترین توجه به این گونه افراد نمی شود نتیجه اش می شود منزوی شدن و دلسرد شدن و سرکوبی علایق این دوستان به ادبیات فارسی.
دکتر شکراللهی: من باسخ این سوال را در فرسته قبلی دادم. کمیته های جذب استاد با محافظه کاری و نگرانی از پست و مقام  خود بعضا افرادی را جذب می کنند که از بالا سفارش شده اند. یعنی یارگیری سیاسی که آفت علم است به دانشگاه های هند هم راه پیدا کرده و این البته مختص زبان فارسی نیست و به دیگر گروه های علمی دانشگاه ها نیز رسوخ پیدا کرده است.
 
 
5- دولت مرکزی و دولت های ایالتی در هند مدتهاست زبان فارسی را از لیست زبان دوم انتخابی دانشجویان حذف کرده اند. با توجه به قدمت زبان فارسی در هند و وجود صدها هزار نسخه خطی و مشترکات فرهنگی فراوان آیا این اقدام قدری شتابزده نبوده است و آیا شما به عنوان یک استاد زبان فارسی در این زمینه اقدامی انجام داده اید؟(سوال اختصاصی دوستان هندی)
اخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: معمولا توجہ دولت ھا الان بیشتر طرف تدریس درس ھای فنی و تکنیکی شدہ، و طرف علوم انسانی و ادبیات کمتر۔۔۔ بندہ شخصا و نیز ھمراہ با ھمکاران و دانشجویان و ھمفکران کوشش ھای گوناگون داشتہ ام۔
دکتر قزوه: من یادم است برخی از استادان زبان فارسی مثل استاد اظهر دهلوی که خدایش بیامرزد چقدر از ارتباطاتش با مقامات استفاده می کرد و حتی به گفته خانم دکتر حسینی تا دادگاه هم رفت و طرح شکایت کرد که زبان فارسی را جزو زبان های اصلی و لااقل زبان دوم بپذیرند
پروفسور بلقیس حسینی – هند: زبان فارسی زبان ما هندیان است و یکی از زبان اجدادی ومیراث کهن ما امامتاسفانه  کج فهمان زیادی هستند که نمی فهمند یا به آنها بد فهمانده اند ومن واستادان ما دراین زمینه زیادتلاش کرده ایم_وحتی استاد اظهر دهلوی در زمان ریاست انجمن استادان فارسی تا دادگاه هم رفت وطرح شکایت هم کرد اما متاسفانه در جاهایی بر سلیقه خود عمل می کنند و مشکل همچنان وجود دارد وضع ناگفته به است. نیاز به کاروانیست که ازهمین سرزمین هند  باشد که در دل سوز وشور داشته باشدتا وقتی که بلرامها  وشیکهر ها سرویشها  و اکبر ها ودیکران قد بلند نمی کنند  این صدا  صدای بازگشت می گردد
دکتر علی اکبرشاه: مسئله حذف کردن زبان فارسی از لیست زبان دوم انتخابی برای دانشجویان، بدست افرادی دارد انجام می گیرد که از اهمیت موضوع به شدت غافل اند و تا حدی این تجاهل، تجاهل عارفانه است که اینجا مجال شرح آن نیست اما در صورت میل و جدیت، حضوری می توان به اصل مشکل و راههای حل آن پرداخت. بله ما برای این بر سطح شخصی و نهادی مخصوصا در استان کشمیر و دانشگاه دهلی اقدامات موثری بعمل آورده ایم.
دکتر محمد جواد عسکری:  این عمل شتابزده نبود بلکه بخشی از همان فسادی است که بیان کردم متاسفانه نگاه دولتی به زبان و ادبیات فارسی نگاه نامادری به بچه است دولت ها هیچ علاقه‌ای به بودن زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه ها ندارند و همین که تا الان تحمل کردند جای شکر دارد . این کینه دیرینه برمی گردد به استعمار هندوستان توسط انگلیس خبیث متاسفانه نه فقط زبان و ادبیات فارسی دست خوش این نامهربانی ها شد بلکه زبان اردو نیز حال و روز خوبی ندارد و قابل توجه است که در کشور هندوستان زبان سانسکریت و  زبان هندی نیز به مشکل خورده اند.  زبان اصلی و رسمی زبان انگلیسی است.
اعتراضات فردی هیچ وقت به جایی نمی رسد و جزیره‌ای عمل کردن یکی از آفات است.
دکتر قزوه: من معتقدم دقیقا تمام کسانی که دغدغه ندارند و نان فارسی را می خورند و به رشته های دیگر خدمت می کنند فردای روز بازنشستگی به سراغ تجارت خواهند رفت چون از اولش هم تاجر بودند و با زبان فارسی تجارت می کردند
 
6- آیا دولت ها در مرکز پاکستان و ایالت های مختلف آن با زبان فارسی هم مشکل دارند یا آن را ترغیب می کنند؟ و کلا استادان زبان فارسی در پاکستان با چه مشکلاتی مواجه اند؟(سوال اختصاصی دوستان پاکستانی)
دکتر کمیل قزلباش: بیشتر اساتید زبان فارسی در پاکستان دچار بیتوجہی بہ فارسی ابد ۔۔
چون درس بدھند یا ندھند حقوقشان آمادہ است ۔۔
وقتی از این گونہ اساتید بہ دانشجویان بھرہ ای نمی رسد بازار فارسی دچار رکود و بی مشتری می شود ۔ دولت ھم بہ این بھانہ دیگہ از استخدام اساتید جدید روگردانی می کند ۔۔ کہ فارسی کہ ارزش و حاصلی ندارد ۔۔۔
یعنی چراغ خانہ را این خانہ زادان گل می کنند. استاد فارسی یکی از کالج ھای بلوچستان پیش از بیست سال است کہ روی کلاس را ندید و در شھر مغازہ لاستید فروشی و پنچر گیری دارد  ۔۔ وللہ شوخی نکردم.
 
 
7- در روزگاری که زبان فارسی در شبه قاره دچار بحران است و این همه با آن مقابله می کنند به اعتقاد شما یک استاد زبان فارسی باید بعد از بازنشستگی و با وجودی که همچنان از دولت حقوق می گیرد باید آموزش و تحقیق را رها کند و خانه نشین شود و دست از آموزش و پژوهش جوانان بکشد؟ لااقل  بزرگانی چون نذیر احمد و استاد عابدی و استاد یونس جعفری و استاد ظهیر احمد صدیقی و ... تا لحظه مرگ شان دست از کوشش برای ترویج زبان فارسی برنداشتند و حتی تمام کتابخانه شان را وقف دانشگاه یا خانه فرهنگ کردند آیا این شیوه همچنان ادامه دارد؟
اخلاق آھن/ دانشگاہ جواھر لعل نھرو۔ دھلی: اساسا و اصالتًا وابستگی با درس و تدریس و کار تحقیق و پژوھش، ربط مستقیم با میل شخصی فرد دارد و نہ کہ حیثیت رسمی یک شخص۔ کسانی عشق و علاقہ با این کار دارند، ھمیشہ و تا دم آخر این را با تمام شوق و ذوق انجام می دھند۔ دکتر نذیر احمد و دکتر عابدی و مولانا عرشی از میان آنھا بودند۔
دکتر علی اکبرشاه – هند: به نظر بنده در این برهه ای از زمان که زبان فارسی بیش از پیش نیاز به حمایت دارد، مسئولیت اساتید چه باز نشسته و چه بر سرکار، دو چندان می شود و این لحظه، لحظه امتحان و تشخیص هواداران واقعی و غیر واقعی زبان فارسی است و افرادی چون استاد نذیر احمد، امیر حسن عابدی وغیره اخلاص و محبتشان را نسبت به زبان فارسی بطور عملی نشان داده و این واقعیت را به اثبات رسانده اند که یک استاد از دید کارنامه ها و فعالیتهای علمی هیچ وقت باز نشسته نمی شود.
پروفسور بلقیس حسینی – هند: آن هایی که از جوانی با کتاب و کتابخوانی محشور بوده اند و فرهنگ خانوادگی بالایی دارند و فارسی را زبان فهم و فرهنگ می دانند مثل خوردن آب و غذا و هوا به زبان فارسی و تحقیق و پژوهش می پردازند و همیشه با زبان فارسی همراه هستند و بازنشستگی و غیر بازنشستگی ندارد اما آن ها که به دنبال لقمه ای نان و به اضطرار به سراغ فارسی آمده اند و فکر و فرهنگ شان دیگر است ممکن است با بازنشستگی دیگر سراغ فارسی نیایند و حتی در دوره موظفی شان هم در رنج و سختی باشند چون آن ها با این فرهنگ بیگانه اند.
دکتر محمد جواد عسکری:  بازنشستگی استاد اگر واقعاًاستاد است هیچ معنایی ندارد. چون با گذر زمان و تجربه فرد پخته تر می شود و  آن زمان بهترین زمان برای انتقال تجربیات خویش به نسل جوان است.
بهترین مثال زنده، کلاس استاد شفیعی کدکنی است. مثال هایی که شما دادید مثل استاد عابدی استاد یونس جعفری استاد نذیر احمد شاید چند سال دیگر ما همچین کسانی را نداشته باشیم . وجود اساتید مجرب و کارکشته از ضروریات و از واجبات است.
دکتر بلرام شکلا- هند: در قدیم هندستان کار استید را بزرگترین کار می شمردند و برایشان جز مطالع و درس دادن هیچ تکلیفی نبود... بدبختانه امروز استاید کار خویش را ترک کرده به پارتی بازی یا به تجارت می پردازند.
بخش دوم این گفتگو جمعه آینده در گروه بین‌المللی هندیران در واتساپ انجام خواهد شد.
تاریخ ارسال خبر :   1398/6/23 در ساعت : 23:38:21       تعداد مشاهده این خبر : 241






بازدید امروز : 18,585 | بازدید دیروز : 37,323 | بازدید کل : 115,129,349
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی