ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: اختصاصی : برنامه شب زنده یاد استاد دکتر سید حسن حسینی شاعر و منتقد ادبیات انقلاب اسلامی در گروه بین المللی هندیران
۞ :: اختصاصی : حاج محمود اکبرزاده شاعر و مداح مشهدی درگذشت
۞ :: تمدید مهلت ارسال آثار به کنگره شعر نرجسیه تا ۲۲ فروردین‌ماه
۞ :: دل‌نوشته نغمه مستشار نظامی در سوگ سردار سلگی
۞ :: با حضور جمعی از شاعران مطرح کشور؛ دومین جلسه مجازی «محفل ادبی فیض» برگزار شد
۞ :: اسماعیلی در گفتگو با آنا:شعر سپید؛ قالبی مناسب برای جهانی‌شدن ادبیات مقاومت
۞ :: اختصاصی : قصیده ی فاخری از دکتر علیرضا قزوه
۞ :: «محفل ادبی فیض» با حضور شاعران مطرح کشور به صورت مجازی برگزار شد
۞ :: اختصاصی : استاد احمد نیک‌طلب مشهور به یاور همدانی درگذشت.
۞ :: شریف حسین قاسمی مطرح کرد؛ ایرانیان در انتقال تجربه تاریخنگاری به هندی‌ها نقشی اساسی داشتند
۞ :: حجت‌الاسلام سیدهادی خسروشاهی درگذشت
۞ :: تازه‌سروده‌هایی تقدیم به بانوی دو عالم: «زهرا(س) به نام زن جلال و منزلت داد»
۞ :: برگزیدگان جشنواره ادبی چهل‌چراغ در دو بخش شعر و داستان معرفی شدند
۞ :: هجدهمین دوره جشنواره قلم زرین فراخوان داد
۞ :: «جلوه فجر سلیمانی» در «سرچشمه»
۞ :: برگزاری کارگاه شعر و داستان کودک و نوجوان
۞ :: اختصاصی :  زادروز علیرضا قزوه روز شعر جوان ایران باد / به مناسب یکم بهمن زادروز دکتر علیرضا قزوه
۞ :: سروده استاد دانشگاه بنارس برای سپهبد سلیمانی/ تشکر شاعر ایرانی با یک شعر
۞ :: اختصاصی : عرض ارادت شاعران پارسی زبان به شهید قاسم سلیمانی
۞ :: شعر "علیرضا قزوه" برای سردار قاسم سلیمانی

Share
 استاد دکتر علیرضا قزوه قصیده ی ذیل را با حال و هوای این روزهای ایران و هندوستان و در یک کلمه دنیایی که در آن زندگی می کنیم سروده اند. این قصیده از فاخرترین و جاودان ترین قصاید روزگار ماست.
این روزها حس می‌کنم حالم پریشان است
از صبح تا شب در دلم یکریز باران است
در چشم من ترکیب‌بند محتشم جاری‌ است
سوز دلم مثل دوبیتی‌های عریان است
حالم شبیه حال مجنون در غم لیلاست
داغم مضاعف گشته و دردم دو چندان است
گاهی دلم مثل مصلّی غرق تنهایی است
چشمم قم است و قلب دلتنگم خراسان است
یا حضرت معصومه(س)، قم تنهاست این شب‌ها
شمس الشموس من ببین! حالم پریشان است
در خانه‌ها و کوچه‌ها دردی است پنهانی
هر‌ لحظه بهتی تازه در چشم ‌خیابان است
دندان قروچه می‌رود مرگ است این آیا؟
گاهی نفس‌های من و تو زیر دندان است
از کوچه‌ی آیینه‌ها آرام‌تر بگذر!
در شهر ما در هر‌قدم آیینه پنهان است
تابوت‌ها و دوش تنهایان! چه می‌بینم؟
آیا خیابان‌ها خیابان‌های تهران است؟
در ما حسینِ تشنه‌ای را سر بریدند آه
حس می‌کنم این روزها شام غریبان است
ما با حسینیم و علی، با هادی و مهدی
دنیا پر از آل‌زیاد و آل‌مروان است
این روزها مردان مرد از بین ما رفتند
این روزها مردن خدای من! چه آسان است
هر روز می‌میریم و هر شب زنده‌تر هستیم
هر روز ما را می‌کشند و عید قربان است
کاری کنید آه ای مسلمانان مسلمانان
دنیای ما در دست مشتی نامسلمان است
اخباریان نامسلمان بی خبر از عشق
اخبار می‌گوید که دنیا کافرستان است
گندم نمی‌کارد کسی، شبدر نمی‌روید
امروز هر دهقان و دهقان‌زاده‌ای خان است
فردا دوباره موسم کاویدن و شخم است
صد گنج در هر کوه و دشت و درّه پنهان است
شد زندگی ماشینی و ماشین گران‌تر شد
دیدی که تنها قیمتِ جان تو ارزان است
جان را چه آسان دست نفس خیره‌سر دادی
کفران‌نعمت کرده‌ای، این کار کفران است
هرچند تنها این فتور و سستی از ما نیست
وهنی اگر نازل شده ست از شهر "ووهان" است
با او مدارا کن، خودش از خانه خواهد رفت
احساس کن درد است و در جان تو مهمان است
شمشیر را بردار و در میدان بگو یاهو
آرام‌تر چرخش بده، این تیغ برّان است
هندوی افراطی به جان مُسلم افتاده است
این کید ابلیس است و فکر و مَکرِ شیطان است
حکمت نمی‌داند، به عبرت دل نمی‌بندد
این بچه فیل بی‌خِرَد، گاو دوکوهان است
بازیخور شیطان اکبر! وقت جولان نیست
بسیار فتنه پشت این شمشیر پنهان است
تیغ از غلاف فتنه بیرون کرده‌ای، هیهات...
آهسته‌تر! آرام‌تر! این بازیِ جان است
شیطانِ اکبر، سامری گوساله را ماند
نطقی اگر قی می‌کند وسواس شیطان است
دنبال غصب عقل و عشق ماست اسرائیل
حس می‌کند دنیا بلندی‌های جولان است
ما هفت‌خان را در خطر طی کرده‌ایم، امّا
این هشتمین خان است آری هشتمین خان است
سهراب من! گردآفرید من ! سپر بردار
رستم کجایی؟ هان! تهمتن روز میدان است
وا می‌شود قفل لجوج هر چه دشواری
وقتی کلید کارها دست کریمان است
قاسم نمی‌میرد، سلیمانی نمی‌میرد
در جان ابراهیم آتش‌ها گلستان است
ای اف به آنانی که از عکس تو می‌ترسند
ای اف به دنیایی که از نامت هراسان است
مانند ابراهیم ادهم تشنه خواهم ماند
زمزم نخواهم خورد تا از دلوِ سلطان است
بشکن شب خاموش دل را نازنین! بشکن
دل را چراغان کن، نترس این شب، چراغان است
بیرون بیا از خانه با لبخند و با امید
بی چتر و بارانی بیا در کوچه باران است
سر در گریبانی چرا؟ بشکن زمستان را
لبخندهامان شیشه‌ عمرِ زمستان است
اسپند و کندر دود کن! عودی بسوزان باز
هرچند از داغ عزیزان سینه بریان است
بر دف بکوب و نی بزن! تنبور را بردار
رقصی بکن، ای دل که سرها در گریبان است
باید بچرخی نازنین! با چرخش گردون
تا ماه در چرخ است و تا خورشید گردان است
باید بکوبیم و بسوزیم و بسوزانیم
هرگز نبینم قلعه‌ خورشید ویران است
این خاک خاک حافظ و سعدی و فردوسی‌ است
این ملک ملک بی‌زوال، این ملک ایران است
روز پریشانی نماند و شام دلتنگی
شام نکوکاری‌ است این یا روز احسان است
در کوچه‌ها آلوچه‌ها گل می‌کنند از نو
در کوچه لبخند و گل و باران فراوان است
شکر خدا سجاده‌های عاشقان پهن است
شکر خدا در سفره‌های عاشقی نان است
طوفان می‌افتد عاقبت آرام خواهد شد
بیدی که گیسویش پریش از دست طوفان است
قصد عبور از نیل و طوفان کن خدا با ماست
این ناخدا نوح است یا موسی‌ بن عمران است
با ما خلیل است و مسیح و صالح و یوسف
با ما شعیب و احمد و با ما سلیمان است
آیین ما درد است و ایثار و خردورزی
میراث ما عشق است و ایمان است و قرآن است
مولای من! شعری بخوان، از حافظ و صائب
حرفی بزن! چیزی بگو! جانم به فرمان است
پایان غم‌هامان همین نوروز خواهد بود
آغاز شادی‌های‌مان در بیت پایان است.
تاریخ ارسال خبر :   1398/12/15 در ساعت : 12:26:5       تعداد مشاهده این خبر : 88





بازدید امروز : 5,424 | بازدید دیروز : 32,114 | بازدید کل : 118,857,887
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی