ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : محمد محمدی
شاعر گرامی، اشعار شما به عنوان اشعار برگزیده، شایسته ی انتشار در کتاب منتخب گردش مستانه است. لطفاً ی   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علی اصغر اقتداری
درود بر شاعر عزیز خانم محمودی. - قصیده گونه ای از شما خواندم که در توصیف وطن عزیزمان سروده اید. ام   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
با سلام و‌درود. - معادل فارسی برخی واژه‌ها و اصطلاحات عربی بسی زیباتر و رساتر از اصل  آنهاست و بد   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علیرضا حکیم
درود بانو. - شعر زیبایی از شما خواندم .شعر در مصراع اول زیبا شروع شده است ؛ اما مصراع دوم (بوسه کر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود برادر ارجمندم جناب ابو طالبی نژاد عزیز. - امیدوارم با نگاه انتقادی بنده ، به محضرتان    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : نورعلی بهاروند
سلام و سپاس از دقت نظر استادان ارجمندم خانی لنگرودی عزیز و خوش عمل کاشانی گرانقدر.درقافیهٔ مورد اشار   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : داوود خانی لنگرودی
”چون زمزمه ی نیمه شبی آهسته - مانند چکید شبنمی آهسته - سخت است دل از تو کندن ای ماه خدا - خ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علیرضا حسن شاهی
سلام و عرض ادب خدمت خواهر گرامی، بانو محبوب - از غزل هایتان لذت برده و می برم. هرچند به نظر حقیر ا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر سرور و استادم - جناب خوش عمل خوش طینت .قبل از هر چیز باید تشکر کنماز این که تمام    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
درود بر جناب خادمیان ، یار صادق و عزیز.در این سروده اشکال بزرگی وجود دارد که از شاعر فرهیخته و کارک   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



آنکه مغلوب شد آن غالبِ مغلوب نبود؟!
کار این چرخ بجز فتنه و آشوب نبود
سرگذشتی که زمین داشت، چنان خوب نبود
هر که آمد سرِ آن داشت که سرکوب کند
کاش در جمعِ سران، یک سرِ سرِکوب نبود
دار از غایتِ نادانی ما بر پا شد
وَرنه فرهنگِ ستم در دلِ آن چوب نبود
کینه از جهل و جهالت ز غضب برخیزد
گر نبودی که غضب، کشته ی مغضوب نبود
بشرِ شَـر زده بی شک که دگر آدم نیست
آدم اَر بود بشر، عیسی مصلوب نبود
گر چه غالب سرِ مغلوب به شمشیر گرفت
آنکه مغلوب شد آن غالبِ مغلوب نبود؟!
نیست آزادی ، اگر بود که آزاده ی دهر
با لگد های سبوعانه که منکوب نبود
من به مخروبه ی تاریخِ ستم می نگرم
ستم آخر ز کجا خاست که مخروب نبود؟
غزل عشق مرا خواند حکیمی، فرمود
طارق، آزارِ یکی ذره که مطلوب نبود
7 اسفند 1389
 
کلمات کلیدی این مطلب :  غزل ، طارق خراسانی ،

موضوعات : 

   تاریخ ارسال  :   1398/5/12 در ساعت : 20:32:17   |  تعداد مشاهده این شعر :  126


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

ابراهیم حاج محمدی
1398/5/13 در ساعت : 1:18:57
با سلام و‌درود.
معادل فارسی برخی واژه‌ها و اصطلاحات عربی بسی زیباتر و رساتر از اصل  آنهاست و بدون شک استفاده از واژه‌ی عربی، با همه‌ی تشخّصِ ساختگی‌ای که در ظاهر به متن و کلام می‌دهد، نوعی کج‌سلیقگیِ است که گاه درد سرساز نیز می باشد.
مثلاً کلمات «سَبُعیَّت» و «سَبُعانه»  واژه هایی پر طمطراق اما مایه ی درد سرند. از این جهت که به دلیل عادت نداشتنِ ما با قواعد آواییِ زبان عربی، ممکن است به‌اشتباه «سَبوعیَّت» و «سبوعانه»گفته و نوشته شوند. به این جملات و تیتر های روزنامه ای دقت کنید :
۱- آل‌سعود تبعات رفتار سبوعانه‌ی خود را در نظر بگیرد
۲- روی کار آمدن ترامپ اثبات سبوعیت آمریکا را آسان کرد
۳- اوج سبوعیت شهرک‌نشین صهیونیست
۴- سند محکمی از ددمنشی و سبوعیت دشمنان ...
وقوع این قبیل اشتباهات در متون روزنامه ای چندان غیر قابل اغماض نیست  و باصطلاح  ذنب لایغفر به حساب نمی آید . لیکن از فرهیختگان اهل ادب و بویژه شاعران انتظار جز این است.
سَبُع در عربی یعنی حیوان درنده یا همان دد که مصدر جعلی آن سَبُعیَّت است به‌معنای درّندگی یا همان ددمنشی.
مرحوم اخوان ثالث گفته است :
وین پردهٔ فصیح مجسم عیان کند
دنیای ظلم و جور سِباع و وحوش را
و این بیت از هاتف اصفهانی است:
دیو و دد آن‌جا به جوش، وحش و سَبُع در خروش
من چو سِباع و وحوش، طفره‌زن و رهسپر
[سِباع] که در این دو بیت از اخوان ثالث و هاتف اصفهانی آمده است جمع سَبُع است.
و ملک‌الشعرای بهار گفته است :
آزادمردی و خرد و پاکی نیت
با بدخویی و ددمنشی توأمان که دید؟
و این بیت نیز از ملک الشعراست:
چیست گناهم که مرا می‌خوری
چون سَبُعانم ز چه رو می ‌دری؟
این مختصر اشارتی است به کاربرد کلمه ی ناصحیحِ ((سبوعانه)) در بیت هفتم سروده ی جناب طارق عزیز.
خدابخش صفادل
1398/5/13 در ساعت : 10:13:48
درود
شعر خوبی است، به ویژه بیت های آغازین و نیمه نخست شعر.
بازدید امروز : 2,979 | بازدید دیروز : 24,638 | بازدید کل : 111,811,509
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی