ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما جناب پور افشار عزیز - قافیه های ماژیک وشیک را به علت فارسی نبودن - ن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رسول رشیدی راد(مجتبی)
باسلام و درود خدمت شما - ممنون از تذکر شما:اولآ بنده از نقد آقای خوش عمل کاشانی نه تنها ناراحت نشد   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
[ س َی ْ یا ] - با سلام و درود - جناب رشیدی راد عزیز و گرامی مایه ی شگفتی بسیار است که به ناظم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رسول رشیدی راد(مجتبی)
با سلام و درود خدمت شما استاد جناب آقای عباس خوش عمل کاشانی و تشکر بابت وقتی که گذاشتید برای نقد شعر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : خدابخش صفادل
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مجتبی باقی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
بسم الله النّور - در این سروده ی آیینی قابل قبول اثر طبع غرّای جناب مهندس باقی اگر نخواهم وارد جزئ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سیاوش پورافشار
بنام خدا - با سلام - شعر جناب صفا دل یعنی غزلهایشان همیشه خواندنی هستند - میزبانی باران...کسی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سیاوش پورافشار
با سلام مجدد - با استاد حاج محمدی که حرف زدم ایشان به درستی به ایراد وزنی در بیت پنجم واژه سکه ای    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
بسم الله النّور - «خشم داس ها»شعری است در قالب قصیده که علی رغم چند سروده ی قبلی شاعر از ضعف تألیف   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



تو را انسان لقب کردند
         نفهمیدی چه با انگیزه های نوجوان کردی
         تمام خویش را تسلیم خشم بی امان کردی
         چه می زاید به غیرازآه و افسوس و پریشانی
         که آهو راعروس حجله ی سگ سیرتان کردی


         چرا سنگی که می بندد رهِ آب روان باشی
         چرا با مهر ورزان زمان نا مهربان باشی
         چرا سختی کنی با مردم در مانده و خسته
         تورا انسان لقب دادند تا راحت رسان باشی



                دور، از رسم دلبری تاکی
               این قَدَر خشکی و تری تاکی
               نظم دلگیر و حرف بی مورد
              عرضه کردن به مشتری تاکی


 
              ضمیرم را گرفتی نا خود آگاه
              شده خالی  دلم   از کینه وآ ه
              خسوفی  تا  نگیرد دامنت را
              بتاب ای ماه تا روشن شود راه
           
 
 
 
 
 
            نیفتد خشی بر صفای دلت
               مبرا زهرآفتی حاصلت
          الهی که تا عشق دارد رواج
            خشونت نیاید سراغ گلت




  
           مرا آب برد و تورا خواب برد
         تو را شب مرا  تاب مهتاب برد
            ندارد خبر سنگ ساحل نشین
           زموجی که ما را به گرداب برد
کلمات کلیدی این مطلب :  انسان، کینه، دلگیر، خشم، خشونت، موج ،

موضوعات : 

   تاریخ ارسال  :   1398/6/2 در ساعت : 6:50:53   |  تعداد مشاهده این شعر :  135


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 3,435 | بازدید دیروز : 16,949 | بازدید کل : 112,670,799
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی