ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: جشنواره ادبی «روایت انقلاب» فراخوان داد
۞ :: ملک‌الشعرای سابق آمریکا درگذشت
۞ :: آغاز به کار جشنواره بین‌المللی پروین اعتصامی در تبریز
۞ :: معرفی برگزیدگان جایزه کتاب سال شعر به انتخاب «خبرنگاران»
۞ :: اعلام اسامی داوران بخش شعر یازدهمین جشنواره بین المللی شعر و داستان انقلاب
۞ :: اختصاصی : فراخوان اولین کنگره سراسری شعر مهدوی
۞ :: جشنواره ملی شعر جوان فراخوان داد
۞ :: «یک ماه، یک کتاب» با شعرخوانی شاعران به کار خود در سال ۹۷ پایان داد
۞ :: انجمن ادبی قلم شهرستان بشاگرد به صورت رسمی آغاز بکار کرد
۞ :: چهل و ششمین نشست شب شاعر برگزار شد
۞ :: اختصاصی : «لیلیت تریان» مادر مجسمه سازی ایران درگذشت
۞ :: یادداشت رضا اسماعیلی به مناسبت شب شاعر
۞ :: عرفان بینش واقعیت وحدانی و باطنی هستی است
۞ :: غزلي از حسين منزوي تقديم به امام باقر (ع)
۞ :: برگزاری ششمین همایش ادبی مردمی شب شعر«سپندوار...»
۞ :: احمد ابومحبوب درگذشت
۞ :: کتاب «افسانه آن مرد» یادنامه ابوالفضل زرویی نصرآباد منتشر شد
۞ :: اختصاصی : مسابقه منظومه انقلاب به مناسبت چهلمين سالگرد انقلاب(صهباي چهل ساله )
۞ :: نکوداشت یاد ابوالفضل زرویی نصرآباد در دانشگاه تهران
۞ :: « یدالله ثمره» از زبان‌شناسان کشور درگذشت



سخن هفته


پوپولیسم ادبی!
رضا اسماعیلی

حتما شما هم شعرهای بی هویت و ضعیفی را که گاهی در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی به اسم بزرگان ادبی بازنشر می شوند، خوانده اید. شعرهایی منتسب به مولانا تا فروغ و سپهری و قیصر و... شعرهایی از متشاعرانی نقابدار که در مواردی حتی الفبای شاعری(وزن و قافیه) را هم رعایت نمی کنند.
بارزترین نمونه این شعرها، شعر سست و بسیار ضعیفی است که تا کنون هزاران بار در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی به نام قیصر بازنشر شده است، شعری با مطلع:
گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود
گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود

موج انتشار اشعاری از این دست، معمولا هنگام درگذشت بزرگان ادبی در جامعه فراگیرتر می شود. به یاد دارم بعد از درگذشت سیمین بهبهانی، اشعار فراوانی با نام این بانوی شاعر در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد که هر چند برای خوانندگان آگاه و آشنا با ادبیات، جعلی بودن آنها اظهر من الشمس بود، ولی برای عموم مردم – به علت نداشتن اطلاعات تخصصی در باره شعر و شاعران – تشخیص جعلی بودن آنها کاری دشوار بود، از همین رو تنها به اعتبار امضای پای شعر و انتساب آن به سیمین بهبهانی – همچون کشفی بزرگ - مورد اقبال و استقبال عمومی قرار می گرفت و در کانال های اجتماعی با اشتیاقی زایدالوصف بازنشر می شد. نام این پدیده را می توان «پوپولیسم ادبی» گذاشت. زیرا یکی از مهم ترین مولفه های پوپولیسم «عوام فریبی» با توسل به کم دانشی مردم برای تامین منافع و مقاصد شخصی است.
بزرگ ترین هدف این متشاعران نقابدار، تخریب و تمسخر شاعران محبوب، به ابتذال کشیدن ادبیات، تشکیک در باورهای دینی و هنجارهای اخلاقی، کسب شهرت و ارضای حس جاه طلبی، و در مواردی القای عقاید و باورهای غلط و نادرستی است که به صورت صریح و آشکار جرات بیان آن را ندارند. پوپولیست های ادبی با سوار شدن بر موج «عوام زدگی» و «عوام فریبی» در اکثر موارد به دنبال آنند که مردم را به رنگ خویش درآورند و ذوق و ذائقه نازل خویش را بر جامعه تحمیل کنند.
برای مقابله با این پدیده یا آفت، بهترین راه افزودن بر دانش ادبی برای تشخیص درست و در مرحله بعد، مراجعه به کارشناس ادبی است. برای پی بردن به درستی یا نادرستی شعری که به مولانا نسبت داده می شود، یا باید مستقیما به مطالعه آثار مولانا پرداخت، یا باید از یک مولوی پژوه آگاه پرسید. دیگر این که رسالت منِ نوعی به عنوان یک غیرکارشناس این است که در چنین مواردی - تا رسیدن به یقین – برای پیشگیری از رونق بازار این پوپولیست های ادبی از بازنشر این مطالب و اشعار خودداری کنم - اینچنین باد.



تاریخ ارسال :   1397/12/3 در ساعت : 11:12:59       تعداد مشاهده : 53



کسانی که این مقاله را می پسندند :



ارسال نظر :

بازدید امروز : 9,320 | بازدید دیروز : 16,286 | بازدید کل : 107,005,753
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی