ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود بر اساتید گرانقدر.... - شعر زیبای استاد و نظرات خوب اساتید را خواندم. تنها چیزی که به نظرم آ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
با سلام و درود. - بر خلاف دیدگاه سرکار خانم بهرامچی بر این باورم که شاعرانگی در بیت بیت این غزل که   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام - - گرچه حقیر به استقلال بیت در غزل اعتقاد دارم و کلا چالش ایجاد کردن در خصوص عدم تناسب د   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مهسا مولائی پناه
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حنظله ربانی
درود - متنی ساده بود تا شعر - هم از نظر ساختار و هم از نظر محتوا - دور از شعر بود - اشعار   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد یزدانی جندقی
سلام محمد علی رضا پور عزیز شاعر گرانقدر . - حقیر را به خوانش اشعارتان فرا خوانده اید ؛ از حسن اعتم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمدعلی رضاپور
سلام و درود بر استاد گرانقدرم جناب خادمیان عزیز! - - استادبزرگوار! فرموده تان درست است و حقیر ه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صدرالدین انصاری زاده
فرد اعلی نباشیم! - """""""""""""""""""""" - نمی دانم در ادبیات این کشور چه می گذرد. بهتر بگویم:   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود میلاد مسعود امام زمان بر شما مبارک باد - - جناب رضا پور عزیز بیت ششم مصرع اول   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام و عرض ادب - از استاد صفادل همیشه اشعار خوب خوانده ام و این بار نیز ، ضمن احترام به نظر سرکار   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



مشکلاتِ دل فرسا
 
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

خوش‌به حال تو، حافظِ والا!

 

اين زمانه نبوده‌اي دنيا

مي‌سرودي به جاي كارِ اِضاف

 

فارغ از مشكلاتِ دل فرسا

قسط‌هايت نبود قدر‍ِ حقوق

 

تا شوي پيش همسرت رسوا

شب، نگاهت به ماه زيبا بود

 

جاي اين آسمانخراشِ بلا

«شعر‌هايم شدَه‌ ست ماشيني

 

اي روانِ بلند! مي‌بيني؟»

تا به سوي اضافه كار شدم

 

آمد الهام و بي‌قرار شدم

كيست الهام؟  وحيِ شعريِ ماست

 

آمد و، من به شك، دچار شدم

گفتمش آخرش  به خاطرِ تلخ:




تا تو باشی، همیشه تأخیرم

                            برو؛ از کار، برکنارشدم

 

برو    از پيش من             كه خوار شدم

«برو الهامِ شعريِ سِمِجم!

 

برو نامهربان! كه با تو لج‌ام»

شعرهايم سرودِ دلتنگي ست

 

اسبِ سِيرِ كمال هم لنگي‌ست

رنگ‌هاي قشنگ، بسيارند

 

صفحه بر ضدّ نقش يكرنگي ست

خوب و بد، جاي هم نشستند و

 

جامعه، محوِ  ناهماهنگي‌ست

قلب‌ها هم تقلّبي شده‌اند

 

يك گروه  آهني، يکي سنگي‌ست

«من نه از آهنم‌ام نه از سنگ‌ام

 

تا دلِ عشق هست، مي‌جنگم.»

الكي نيست. اهل فرهنگ‌ايم

 

دل ما‌ن خوش كه با دلِ تنگ‌ايم

ما اگر هم كتاب بنويسيم

 

بيش‌تر از گذشته مي‌لنگيم

خرج‌هاي كتاب‌ها،  يك ‌وَر

 

بعد از آن هم كه «مشتري لنگ» ‌ايم

اهل فرهنگ، جمع دلتنگ‌اند

 

ما به هر چه بلا، هماهنگ ‌ايم

«آي تاريخ‌جان! بيا بنويس

 

قِلقِلك مي‌دهي چرا؟!  بنويس!»

مثل مرغي كه آب مي‌نوشد

 

گاه، شعري زلال مي‌جوشد

گاهگاهي نسيمِ جاريِ مِهر

 

در هواي خيال مي‌كوشد

گاهگاهي تنِ يتيمِ غزل

 

مثل خوبان، لباس مي‌پوشد

باز، آواز‍ِ راز خواهد خواند

 

گوشِ هوشي اگر كه بِنيوشد

«گاهي آري؛ ولي فقط گاهي

 

تو هم از اين زمانه، آگاه‌اي؟»

شرحِ احوالِ خويش مي‌دادم

 

كه سرم گيج خورد و افتادم

ليز خوردم به قرنِ هجريِ دل

 

قسط‌ها جمله رفت از يادم

پيش حافظ نشستم و مي‌خواند

 

غزلي عاشقانه، استادم

ناگهان، زنگ گوشي‌ام خورد و

 

«دير شد  دير» بود فريادم

«ديگر از شاعري، جدا بشوم

 

مي‌روم تا زخود، رها بشوم»

كاش وقتي براي بودن بود

 

خاطرم اهل غم زُدودن بود

كاش دلبر، ترانه مي‌پاشيد

 

كاش دل، بر سرِ سُرودن بود

زندگي با تمامِ سر سختيش

 

صاف و اهلِ صفا سُتودن بود

كاش انسانيت، مقامي داشت

 

برتري در دُرُست بودن بود

«آن كه فرزانه، آن كه گاگول است

 

هركسي قدر خويش، مسؤول است.»

 
 

موضوعات :  اجتماعی ، طنز ،

   تاریخ ارسال  :   1397/5/28 در ساعت : 23:8:37   |  تعداد مشاهده این شعر :  427


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 12,413 | بازدید دیروز : 27,333 | بازدید کل : 121,875,233
logo-samandehi