ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: آفرین بادت «علی لندی»! لر پاک وطن!
۞ :: فارسی زبانان از «شهدا و دفاع مقدس» گفتند
۞ :: آقای انصاری‌نژاد خوب شعر می‌گوید
۞ :: در نشست «ضیافت همزبانی» مطرح شد؛
۞ :: پاسداشت مقام شهریار با شاعران پارسی زبان
۞ :: اختصاصی : گزارشی از گروه بزرگ هندیران: زنان عاشورایی
۞ :: «مخزن‌الاسرار» با صدای ساعد باقری در بازار نشر
۞ :: ویژگی مهم شعر آیینی که تأیید اهل بیت را به همراه دارد
۞ :: ماجرای شعری که صاحبش را کربلایی کرد!
۞ :: تقدیر دوباره رهبر انقلاب از ترکیب‌بند عاشورایی یک شاع
۞ :: شاعر و نویسنده مشهور افغانستان درگذشت
۞ :: پیام تسلیت وزیر ارشاد برای «مودب» و «علا»
۞ :: هفدهمین کنگره ملی شب شعر عاشورایی فراخوان داد
۞ :: گردهمایی شاعران به یاد علامه حکیمی
۞ :: انتشار کتاب 4 زبانه «نقاشی خدا» در هند به قلم «قزوه»
۞ :: خدا حافظ رفیق
۞ :: خادم فرهنگ عاشورایی در محفل عاشورایی «قیامتِ دنیا» تجلیل شد
۞ :: بانگ شاعران در حسینیه هندیران
۞ :: محفل «قیامتِ دنیا» میزبان شاعران عاشورایی می‌شود
۞ :: حدادعادل: اسلام و انقلاب مانند روحی در کالبد شعر «انصاری‌نژاد» جاری است



سخن هفته


شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند

شعر هنر اول ما ایرانیان است،هنری که در سراسر جهان نام ایران و ایرانی را با فرهنگ و ادب گره می زند.
و شاعری هنر دوستی و همنشینی با واژه است و کلام ،شاعر تا نیندیشد،تا مهربان نباشد،تا خوب نبیند و خوب نشنود نمی تواند واژه ها را با مهر و عطوفت مهمان دفتر و قلمش کند.
واژه هایی که مهربان هستند،واژه هایی که راز هستی را می دانند و بار هستی را به دوش می کشند و شاعر نه تنها یک هنرمند که یک رهرو و سالک است و در سراسر این مسیر پر پیچ و خم در حال گذراندن هفت خوان عشق و عرفان.
شاعر اگر سالک نباشد با اولین مرحبا و تحسین خود را در قله می بیند و از جلا دادن روح و روشن نگاه داشتن ضمیرش دست می کشد، حال آنکه بزرگترین مانع بر سر راه نوشتن عجب و غرور است .
شاعر اگر دلی مهربان و بخشنده نداشته باشد درهای ملکوت واژه ها بر قلبش گشوده نخواهد شد،ما شاعران نمی توانیم و نباید حتی در سخت ترین لحظات و زمانها ساحت مقدس واژه و کلام را فراموش کنیم و جز کلمه طیبه بر زبان بیاوریم،چرا که هر واژه ای وزن و بار معنوی خودش را دارد و واژه های نامهربان موجب دلشکستگی و دلسردی مهرواژه ها هستند.
اشک شاعر،اشک جامعه است و غمش غم دیگران،با خنده های دخترکی در خیابان قلبش سرشار از شور می شود و با دیدن بال شکسته ی کبوتری قلمش خون می گرید.شاعر اگر به جهان دیگر گونه ننگرد به راز واژه ها دست پیدا نخواهد کرد.شعری که زندگی ست،شعری که زندگی را زیباتر می کند،شعری که غم از دل می برد و شادی آسمانی را مهمان دلها می کند،جز شعر برآمده از دلی صاف و مهربان نیست.
حال آنکه شاعر،این واژه ی بااحساس و مهربان، بسیاری از اوقات در خلوت خود دست بر سر واژه ها می کشد و هیچکس از او نمی پرسد که:چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی!
امید آنکه در روز شعر و ادب،مهربانی شعر همراه دقیقه هایمان باشد و شاعران سفرکرده را با فاتحه ای به یاد آوریم.



تاریخ ارسال :   1398/6/27 در ساعت : 23:30:49       تعداد مشاهده : 456



کسانی که این مقاله را می پسندند :



ارسال نظر :

بازدید امروز : 6,935 | بازدید دیروز : 43,300 | بازدید کل : 135,359,970
logo-samandehi