ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: رضا اسماعیلی، اشعار ماسکی!
۞ :: برگزاری دومین دوره جایزه ادبی شهید سیدعلی اندرزگو
۞ :: صدای خاموش شعر فارسی در جهان
۞ :: برگزاری کنگره شعر مهدوی
۞ :: از عاشقانه‌های کمال تا رندانه‌های خیام
۞ :: کاهش اقبال به شعر در دو دهه اخیر
۞ :: به یاد سلمان شعر انقلاب
۞ :: بهاریه‌های شاعران در نوروز ۱۴۰۰
۞ :: سروده محمدمهدی عبداللهی در آستانه نوروز
۞ :: سروده رضا اسماعیلی در وصف بهار
۞ :: بهاریه شاعر پاکستانی
۞ :: نشان درجه یک هنری برای استاد خوش عمل
۞ :: یحیی جواهری شاعر نام آشنای افغانستانی درگذشت
۞ :: معرفی شعر فارسی در دانشگاه‌های هند
۞ :: گردهمایی بزرگ شاعران شیعه و اهل سنت در شب مبعث
۞ :: شعر میرشکاک به مناسبت زادروز علی‌محمد مؤدب
۞ :: مجمع شاعران اهل‌بیت برای بانوان فراخوان داد
۞ :: دفاتر شعر مقاومت، ترانه و طنز افتتاح شد
۞ :: برگزیدگان جایزه کتاب سال، جلال آل احمد و شعر فجر در زمره نخبگان فرهنگی قرار می‌گیرند
۞ :: برگزیدگان دوازدهمین «جشنواره شعر و داستان انقلاب»



خاطرات



جایزه ی نوبل ادبی نمی بریم....🕊
عباس خوش عمل

همراه با دوستان لحمک لحمی دوران جوانی ام یوسفعلی میرشکاک-روانشاد احمد عزیزی-روانشاد حسین آهی و چندتن دیگر شرفیاب محضر استاد شفیعی کدکنی بودیم.شعرهایمان را که خواندیم استاد به مناسبتی بحث جایزه ی نوبل ادبی را پیش کشید و از جمله فرمود:
ـ ادبیات فارسی نه تنها مادر که پدر ادبیات عرب و ترک است ؛ اما عربها و ترکها موفق شده اند جایزه ی نوبل ادبی را ببرند و ما همچنان حسرت به دل این جایزه ایم.
بعد رو به ما کرد و افزود:
ـ دو دلیل عمده وجود دارد که نمی گذارد به نوبل ادبی دست یابیم؛یکی نشناختن حق پیشکسوتی پیشکسوتانمان است.این حق مسلم را نادیده می گیریم.جزو حقوق الناس است ؛ اما اعتنایی به آن نمی کنیم.وجود پیشکسوتانمان و آثارشان نعمت الهی است ؛ کفران نعمت می کنیم.بین طبعمان با دلمان پیوندی نیست.بمثابه ی نوازنده ای چیره دستیم که بین سرپنجه های طلایی با دلش پیوندی نیست.
اگر بین ما و پیشکسوتی شکرآب شود،چه حق با ما باشد و چه نباشد در خطاب ، اول او را از مقام استادی خلع می کنیم و جناب خطابش می کنیم.کدورت که فزونی گرفت در خطاب ، لفظ جناب هم به آقا تنزل می یابد.نقار بیشتر که شد در خطاب ، آقا را هم از جلو اسم پیشکسوتمان بر می داریم.
مسأله ی دیگر که مانع دستیابی مان به نوبل ادبی است این است که حد و اندازه های خود را نمی شناسیم.گرم هستیم اما ادعای کیلویی می کنیم.در انجمن ها یا مطبوعات می کوشیم خود را شانه به شانه ی دود چراغ خورده ها معرفی کنیم.به حق خودمان قانع نیستیم.اینها همه مانع بروز استعدادهای شگرف و شگفت می شود.مانع پیشرفت می شود.مانع آفرینش های اعجاب انگیز جهانی می شود.....بعد لبخندی زد و فرمود:
از ماها که آبی گرم نشد ؛ خدا کند از نسل شمایان آبی گرم شود که در این خصوص نمی توانم خوش بین باشم.



.نقل خاطرات ، تنها با ارجاع به سایت شاعران پارسی زبان و ذکر منبع مجاز می باشد
تاریخ ارسال :   1399/5/28 در ساعت : 13:9:51       تعداد مشاهده : 149



کسانی که این مقاله را می پسندند :



ارسال نظر :

بازدید امروز : 36,499 | بازدید دیروز : 26,521 | بازدید کل : 130,123,929
logo-samandehi