ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار
۞ :: 14 ترکیب‌بند آیینی از نغمه مستشار نظامی به بازار آمد
۞ :: ماجرای آشنایی آیت‌الله خامنه‌ای با شهریار
۞ :: پاسخ جالب شهریار برای اقامت در اروپا
۞ :: شاعر شعر ناب در چامه‌ی بیست و پنجم
۞ :: تولید محتوا هدف اصلی کنگره‌های شعر آیینی
۞ :: توجه مقام معظم رهبری در ارتقای شعر معاصر
۞ :: کیومرث عباسی قصری شاعر غزل‌سرا در گذشت
۞ :: بیست و چهارمین کنگره سراسری شعر دفاع مقدس
۞ :: سلام شاعران فارسی‌زبان به ماه عزای حسینی
۞ :: تا هندوستان به ضیافت خلافت علی(ع)
۞ :: انتقاد میرشکاک از محمدرضا شفیعی کدکنی
۞ :: شعر جدید افشین علاء "در غم افغانستان"
۞ :: شاعر زمانه - پیرامون حمید سبزواری
۞ :: محفل ادبی «کریمانه» به مناسبت دهه کرامت برگزار شد
۞ :: سومین دوره جشنواره شعر «مباهله» با دبیری علی انسانی برگزار می‌شود
۞ :: تعجب شاعر اصلاح‌طلب از دلسوزی آمریکا برای داغدیدگان آبادان
۞ :: جدیدترین سروده علی‌محمد مودب درباره «متروپل»/
۞ :: شعر میلاد عرفان‌پور برای شهید حسن صیاد خدایی
۞ :: «مظفّر النّواب» ؛ شمشیری بیرون از نیام...
۞ :: تاریخ شعر فارسی در قصیده‌‌ای فاخر از شفیعی کدکنی



������������


از خانم صفایی (منشی)وقت خواستم تا حاج آقا را ببینم ؛
گفت : حاج آقا که وقت تعیین نمی کند ، تشریف بیاورید .
به دفتر رفتم . پس از سلام و چاق سلامتی های معمول گفتم : حاج آقا !می خواهم خانه ام را نقاشی کنم ، نه اینکه دلخواه خودم باشد ، نه ؛ خانم بچه ها کلافه ام کرده است . تیز در چشم هایم نگاه کرد و با اخمی ملیح گفت : من چه کار می توانم بکنم ؟
گفتم : بگویید به من وام بدهند ! گفت : برو خانه منتظر باش ! متعجب شدم ولی دیگر بحث را ادامه ندادم و برگشتم به دفتر کارم .روز بعد برایم دو برادر کُرد نقاش از نقاشهای زبده ی روزنامه را جهت نقاشی به خانه ام فرستاد ...
گذشت تا پاییز همان سال . سقف اتاق ها نم داده بود و به قیر گونی نیاز داشت .این بار بدون هماهنگی با خانم منشی مستقیما به دفتر حاج آقا رفتم و پس از سلام و خوش و بش گفتم : حاج آقا ! برای قیر گونی بام خانه ام به وام نیاز دارم !خندید و گفت : این روزها دیگر قیر گونی نمی کنند ؛ ایزوگام می کنند و افزود :برو یک فکری می کنیم ...
یک هفته بعد ایزوگام کارهای اداره را به خانه ام فرستاده بود ....
هیچ وقت او را سوار بر خودرو شخصی ندیدم ! اصلآ راننده ی شخصی نداشت . تو گویی راه اداره تا خانه را همیشه پیاده گز می کرد ! من که او را اینگونه دیده بودم ....
یک بار نزدیک پارک شهر دیدمش که به سمت ایستگاه اتوبوس می رفت ، از پشت نگاهش کردم.
هیچ چیز توجهم را جلب نکرد جز وصله پینه های عبایی که بر دوش انداخته بود !
خدا بیامرزد حاج آقا دعایی را که یک مردستان مرد بود .

بخشی از خاطرات #عباس_خوش_عمل_کاشانی


تاریخ ارسال :   1401/3/16 در ساعت : 19:12:51       تعداد مشاهده : 84



کسانی که این مقاله را می پسندند :



ارسال نظر :

بازدید امروز : 1,739 | بازدید دیروز : 40,073 | بازدید کل : 144,816,470
logo-samandehi