ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع - شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع - (حافظ شيرازى) -    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مهران ساغری
حالا چرا اساتید بزرگوار سایت شاعران پارسی زبان به این مورد اشاره نکردند الله اعلم .. ایضا در عجبم چ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مهران ساغری
درود بر شما . همه ما ایرانی هستیم ... - و اما بعد ... - بسیاری از قوافی انتخابی تان در شعر فوق   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : طارق خراسانی
سلام و درود - در پاسخ به عزیزانی که به این اثر با شکوه ایراد می گیرند باید گفت اولا حضرت استاد ابر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود و سپاس - اولا برای کسی که در سرودن حتی یک مصرع در این وزن درمانده و ناتوان است چنین احساسی د   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام آقای حاج محمدی شاعر گرامی - قافیه هایی که در غزل به زور به کار برده اید زیبا ننشسته اند: انگ    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام آقا.... همین که متن نظرم را انعکاس دادید کافیست آنان که باید بخوانند و می خوانند و می فهمند م   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - سروده با اشاره به/ این عید/ ( بدون قرینه - کدام عید؟) ضعیف شروع شده است و در مصرع بعد به ج   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : یوسف شیردژم «افق»
با عرض سلام مجدد - منظورم این دو بیت بود: - - اینجا اگر چه رو به فراوانی است شیخ - امّا چه    ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



آوای بیهوده
دگر فریاد بی‌آوا به دل دادن چه بیهودست
دگر آوای یاری هم به سر دادن چه بیهودست

نهان شد ماهِ تابانم چو او مه رخ، به طارم نیست
دگر هر شامِ تارم زهره‌ها دیدن چه بیهودست

حمیما، یاد هنگامی کزو نوشی چهل نوری
دگر یک چله بستن، نذرها کردن، چه بیهودست

برفتش خون من بر جوی دهران، ای محب دیگر
نگو چون می‌رود غم نی، مَثَل گفتن چه بیهودست

نکن هی آرزو ای دل، که تبریزی ندیدش جان
دگر صائب رهی بر خلوتی جستن چه بیهودست

نبا از کاسه افتادن، سرودن بهره مجنون نیست
دگر با نام لیلی رُس به رُس گفتن، چه بیهودست

کجا شد عشقِ شیرین شعرِ وحشی چون شرابی تلخ
که چون فرهاد رفتن، کوه برکندن، چه بیهودست

فصیحا شمسِ جان بخشت اگر بر پشت ابری رفت
دگر هم چون مولانا در به در گشتن چه بیهودست

کجا شد شاه مینو، یار نیکویم، هزاران سار
دگر بلبل، گلستان، بوستان خواندن، چه بیهودست

مهدی فصیحی رامندی

☆☆☆🌹🍂🌺🌲🌺🍂🌹☆☆☆
کلمات کلیدی این مطلب :  آوا ، غزل ، صائب ، شمس ، مولانا ،

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1401/3/30 در ساعت : 21:1:43   |  تعداد مشاهده این شعر :  42


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 16,245 | بازدید دیروز : 26,703 | بازدید کل : 142,626,581
logo-samandehi