ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : فیروزه سمیعی
درودتان باد جناب استاد پور حفیظ فرهیخته ی گرامی 🌞 - به دیده ی لطف مهر می خوانید مهربان 🌺🍃🌹🍀    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
درودها بانوی فرهنگ و ادب استاد سمیعی⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩🌹🌹🌹🌹 - بسیار زیبا می‌سرایید و مخاط   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
بانو جاویدنیا درودها!🌹🌹🌹🌹 - بسیارزیبا ودلنشین بود،تقریبن غزل عاشقانه درحرمش ازاین حقیر هم همچن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما - واقعا تا گفتن شعر سپیدی اینچنین - رگ به رگ می گردد آدم را کمر تا آستین - هرچند    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما، گاهی فاصله است میان رئالیسم ادبی و دنیای واقعی، شعرتان زیبا بود اما شاید ضروری ترین نیا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما - بله اگر از نظر وزنی در نظر بگیرید درو و از باید پشت سر هم و به شکل (دوراز) خونده ب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علیرضا حکیم
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



شاهکاری در شعر سروش از استاد حاج محمدی
بازخوانی سروشی از استاد ابراهیم حاج محمدی


شعر سروش، اکنون در بین بسیاری از اهالی شعر و ادبیات فارسی، معروفیتی پیدا کرده و آوازه ی آن از مرزهای ایران گذشته است و سرایندگانی در دیگر کشورها نیز دارد.
این جایگاه با ورود استاد مسلم ادبیات فارسی، جناب ابراهیم حاج محمدی، بیش از پیش معتبر شده بویژه به این دلیل که جناب استاد حاج محمدی - که پیشینه ی توانمندی در سرایش انواع قالب های شعر فارسی در کارنامه ی ادبی خود دارند- بخوبی و مهارت کم نظیری از عهده ی سرایش سروش هم برآمده و افتخاری بر آن افزوده اند.
نگارنده تا حال، چندین سروش ناب از جناب استاد، خوانده و فعلا یکی از آنها را برای بازخوانی انتخاب نموده است یعنی این سروش:


چشمِ موسی به کوهِ طور افتاد

تا که ظلمت به چنگِ نور افتاد

روشنایی برهنه می‌رقصد

(استاد ابراهیم حاج محمدی).

مصراع اول - با تمام کوتاهی اش - تلمیحی است که خواننده را می بَرَد به بطن ماجرای حضرت موسی و دیدار با نور خداوندی در کوه طور.

مصراع دوم، بیانگر عظمت معنوی آن نور تجلی خداوند است که حتی موسی، با تمام عظمتش، ظلمتی در برابر آن می باشد و جالب، این که: از ترکیب "چنگ نور" در این جا استفاده شده است تا گویا افزون بر رساندن مفهوم نگرانی و هراس موسی، اشاره به این باشد که احکام و اوامر الهی - هرچند ممکن است بظاهر دشوار باشند (مخصوصا برای مردم عادی مانند مخاطبان) - آنها راه های رهاننده از ظلمت اند.
ظلمت، وقتی به چنگ نور بیافتد، دیگر چیزی از آن باقی نمی ماند و تمام وجودش را نور فرا خواهد گرفت و چه تعبیر و تصویر زیبایی از ملاقات موسی با نور کوه طور در این مصراع دوم، به کار رفته است؛ اما اوج این سروش زیبا و ژرف در مصراع پایانی است که نسبت به مصراع های قبلی، برجستگی غیر قابل انکاری دارد و این مصراع تمام کننده، تنها با سه واژه، بار شاهکار بودن اثر را بر دوش می کشد:
"روشنایی، برهنه می رقصد."

واژه ی "روشنایی"، بی شک، نقشی کلیدی در داستان موسی و کوه طور دارد و ابعاد ظاهری و باطنی شایان تفسیری.

واژه ی "برهنه" در همسایگی دو واژه ی روشنایی و می رقصد،
تداعی کننده ی مفاهیم بزرگی است:
روشنایی برهنه یعنی روشنایی محض،
پس هرچند هر روشنایی ای ممکن است نشانه ای از خداوند باشد، این روشنایی، متفاوت است و بجای این که فقط نشانه باشد، جلوه است - همان طور که ماجرایش در قرآن شریف آمده -
و برای این روشنایی، در این سروش ژرف، صفت برهنه به کار رفته است که افزون بر این بار معنایی، استعاره ای بر اساس شخصیت پردازی هم در خود دارد.
واژه ی سوم و پایانی را ببینیم:
"می رقصد".
چند مفهوم در این واژه می توان پیدا کرد؟
می رقصد، چه چیزی؟ روشنایی برهنه ای از جانب خدا به پیامبر‌ش موسی در تنهایی شبی ظلمانی.
آتش فراوان مقدسی در جنب و جوش است و این حرکت زیبای آتش با فعل تصویری "می رقصد" بیان شده.
زمان فعل هم حال است با این که در دو مصراع قبلی که بیان داستان اصلی بود، فعل را در زمان گذشته دیدیم.
می رقصد در زمان حال یعنی این رقص آتش، ادامه دارد بلکه بی پایان است و اشاره به این که شاید برای هریک از ما، رقص روشنایی در کوه طور زندگی، ممکن باشد.
نکته ی دیگر، این که: "برهنه می رقصد" بار سنگین بیان حقیقتی عرفانی و حتی شرعی را بر دوش دارد اما بصورتی خوشایند برای طبع زمینی مخاطبان، این کار را به انجام می رساند همان طور که شراب و ساغر و ساقی، بطور سنتی، قرن ها مفاهیم عرفانی را بیانگر بوده اند.
این سروش زیبا و ژرف، یکی از بهترین سروش های سروده شده تا این لحظه است و فراوان می توان درباره ی آن سخن گفت.
فعلا به همین اندازه بسنده می کنیم و به تکرار آن:

چشم موسی به کوه طور افتاد

تا که ظلمت به چنگ نور افتاد

روشنایی برهنه می رقصد.

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1401/4/8 در ساعت : 19:13:54   |  تعداد مشاهده این شعر :  388


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

معین حجت
1401/4/8 در ساعت : 23:56:50
درود بر شما جناب رضاپور و همچنین استاد حاج محمدی گرامی ...
عمری با برکت و سلامتی برای هر دو بزرگوار از خداوند متعال آرزومندم ...
م. رضاپور
1401/4/9 در ساعت : 9:39:10
سلام و درود و سپاس فراوان
دوست فرهیخته ام جناب معین حجت گرانقدر
بازدید امروز : 27,271 | بازدید دیروز : 30,585 | بازدید کل : 155,701,430
logo-samandehi