ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : فیروزه سمیعی
درودتان باد جناب استاد پور حفیظ فرهیخته ی گرامی 🌞 - به دیده ی لطف مهر می خوانید مهربان 🌺🍃🌹🍀    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
درودها بانوی فرهنگ و ادب استاد سمیعی⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩⁦🙏🏻⁩🌹🌹🌹🌹 - بسیار زیبا می‌سرایید و مخاط   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حفیظ ( بستا) پورحفیظ
بانو جاویدنیا درودها!🌹🌹🌹🌹 - بسیارزیبا ودلنشین بود،تقریبن غزل عاشقانه درحرمش ازاین حقیر هم همچن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما - واقعا تا گفتن شعر سپیدی اینچنین - رگ به رگ می گردد آدم را کمر تا آستین - هرچند    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما، گاهی فاصله است میان رئالیسم ادبی و دنیای واقعی، شعرتان زیبا بود اما شاید ضروری ترین نیا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : کریم شاهزاده رحیمی
سلام بر شما - بله اگر از نظر وزنی در نظر بگیرید درو و از باید پشت سر هم و به شکل (دوراز) خونده ب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علیرضا حکیم
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



تا شعر و سخن بلای جان آمد...
جانم به تب‌ است و تاب نتوانم
صد شعله ز غم فتاده در جانم
 
تا بندیِ بی‌ستاره دَیجورم
بیدارم و پرستاره دامانم
 
آن به که به‌پای یأس دربازم
کاری که نمی‌رسد به سامانم
 
زین شک که شکیب من به یغما برد
ترسم خللی رسد به ایمانم
 
شمعم، که به یک نسیم خاموشم
ای چرخ، محک مزن به طوفانم
 
تا شعر و سخن بلای جان آمد
صد درد که شاعرم، سخندانم
 
عمریست دراز تا که دست غم
کوته نشده‌ست از گریبانم
 
رخصت نرسد ز دست گردونم
کایّام به کام خویش گردانم
 
این عهد، مرا شکسته می‌خواهد
زیرا به جهان درست‌پیمانم
 
خاکم بدهد به باد اگر بیند
بر آتش سینه آبی افشانم
 
لب‌دوخته در خزان دردافزا
دل‌سوخته چون هزاردستانم
 
جان را دیریست تعزیت‌گویم
دل را عمریست مرثیت‌خوانم
 
سرگشتۀ این رونده افلاکم
درماندۀ این درنده دورانم
 
در دام عَنا همیشه پابندم
بر خوان بلا هماره مهمانم
 
جز شومی بخت خود چه می‌بینم؟
جز تلخی عمر خود چه می‌دانم؟
 
دردا ز فلک نبرده‌ام گویی
گویی به مثَل شکسته چوگانم
 
تا فتنۀ شعر دلکشم، دیریست
دلدادۀ پورِ سعدِ سلمانم
 
رفتم به قفای نظم او امّا
«از کردۀ خویشتن پشیمانم»
 
از عهده برون نیامدم واکنون
«جز توبه رهِ دگر نمی‌دانم»
 
#سعید_سلیمان_پور
 

موضوعات :  سایر ،

   تاریخ ارسال  :   1397/10/15 در ساعت : 9:28:31   |  تعداد مشاهده این شعر :  900


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 20,485 | بازدید دیروز : 31,698 | بازدید کل : 155,558,776
logo-samandehi