ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : سید روح الله باقری
سلام و درود جناب آقای خوش عمل ! - با تشکر از لطف و عنایت شما - البته منظور بنده از استعمال کل   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حسین وفا
سلام و سپاس بانو احمدوند گرامی - سروده انتظارتان زیباست. قلمتان مانا - - یک نکته: در مصرع: با   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید محمدرضا لاهیجی
سلام - اساساً چیزی بنام سپکو و پریسکه همان قالب طرح و هاشور است که جناب استاد وندادیان در دهه ۴۰   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
درود....آنچه را که ذیلآ منعکس می کنم پیش از این به صورت نظر ارسال شد که وقعی ننهادید.... - - دو   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
دوست عزیز و گرامی جناب رضاپور - درود بر شما - اولا بکار بردن اصطلاح ادغام در این مورد غلط مصطلحی   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمدعلی رضاپور
سلام،استاد حاج محمدی عزیز! - صحبت از املاء کلمات نبود، - صحبت از ادغام واژه ها بود در هنگامی ک   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی

- دوثط اَذیظ و گرامی جناب مهمّد اَلی رذاپور - هتما اجاضح می دحید کح با منتغ خودطان با هَذرط   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمدعلی رضاپور
سلام و ارادت، - متشکرم از وقتی که گذاشتید جناب استاد خوش عمل عزیز! - بنده، قائل به حد وسطی درب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابوالحسن درویشی مزنگی
سلام - بنده هم قبول دارم که نقد بجا بود ، ولی انصافا لحن حضرتعالی و البته کمی هم پاسخ آقای خوش عم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
درود بر همگی.از خوانش غزل زیبای جناب درویشی در حال التذاذ بودم که ناگهان در مصراع دوم بیت چهارم لنگه   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



ومن چقدر ازفرات خجالت می کشم....

 

امسال

     دوباره شعرشدی

                  و آهو...
            علقمه...
          عطش...
             خيمه...
               در تو ادامه يافت
                     
براي نقاب هايي كه
                                      ماه را

                                           درگلوي تو

                                               خط زده بودند
                           و از تو

                        هيچ ...

                     هيچ...

                          هيچ
                                 نمي دانستند

                                            جز يك بغل كبوتر...
                                 یك وجب نخلستان...!
                                                                                                                                                                                                                                                        
                           يك گمان گنبد...!

                   

  امسال دوباره

                   پيراهن هاي كوتاه تر
                                                      از پارسال
                                           در خيالشان

                        پشت شكوه تو نشستند!!

                 

             ديروز برادرم را آوردند
      استخوان هايي را كه
           آغشته به جزيره ی مجنون بود
                      ديروز برادرم آمد
             وميان حرم

            دف

          مي زدند
              وميان حرم

                        عاشورا،

                                سينه زني مي كرد

                        و من با چشم هاي خودم ديدم
                     استخوان ها هم مي توانندسماع كنند

       

    ديروز برادرم

                  گم شد درباد
                             و مادرم

                             با تمام خوشبختي قهر كرد
       

       ديروز خواهرم
               چشم هايش زير بمباران
                                ترك برداشت
                                         و ازآن به بعد
                                          عروسكش را تنها
                                 با چشم راستش

                            نگاه كرد

              

              ديروز بغض من
                         درگلوي تمام

                              نخلستان هاي كوفه

                                                  شكست
                              وچا....ه..... ها از صدايم
                                چند برابر شدند

                                ديروز... 

                                      ديروز...

                                              ديروز
                               امسال اما

                   متمدن شديم

                  

                 هرسال دختران اين شهر
                                    لبه شلوارهايشان
                                          پايين پيراهن هايشان
                                 آبي پلك هايشان
                       لبه ی چارقدشان
                               به سمت بالا

                                      قد مي كشد!

 

                           مگر سنت شهادت برادرم

                                قد كشيدن نبود؟!

                                 

                                  برادرم قد كشيد
                    به سمت دالان هاي معراجي آسمان
              تا گيسوان دختران متمدن شهر
                  ر....ها..... باشد

             ميان حجم نگاه هايي زالو
                                    كه هرزگي را
                               در ابتذال پناه مي جستند!

                

                      مادرم

                    با تمام خوشبختي وداع كرد

                تا مادران اين شهر

                           از گلوي وقاحت
                                    براي كودكانشان

                                             لاي لاي بخوانند

                  

                  خواهرم

                          فقط

                             با چشم راستش

                                                 نگاه كرد

                                   تا مردان اين شهر
                            با چشم هاي چپ بي غيرتي
                                      نگاهش كنند

                                      

                                      ومن چقدر از فرات...
                             خجالت

                        مي كشم

                   ازمشكي

                  كه

                    بر شانه هاي علم دار
                           شرم تمام تاريخ را
                                    سنگين شده بود

          

          از رقيه...
                  كه سه سالگي اش را
                              به شرمي تلخ
                                    درجسارت كوفيان

                                               دوام نياورد

                                                  

                                                   تاريخ

                                           ورق مي ....خورد

                                                    و اين جا

                                                      فقط...

                                         گيسوان ر....ها
                                               در بادها 

                                        چر......خ ....

                                           مي.....

                                         خورند!

                                   و اين جا

                                  فقط

                     لبه پيراهن ها
          به سمت آسمان

     قد مي كشند!!!؟

       

       خطبه خطبه

          چرخ مي خورد در من
                       نجابت زينب
                   به سترگي روحي وزين
                            كه مخاطب تمام خدا بود

                          

                           آهو مي پاشند

                                        در تمام شهر
                                                      و ذوالجناح

                                 از خيابان هاي محرم
                           خميده

                    خميده

         مي گذرد

                        

           و من نمي دانم

                چرا اين روزها
                         حالم از آهو
                              حالم از قد كشيدن
                                     حالم از آبي شدن
                                         به هم مي خورد

                                             اگرچه برادرم

                                چشمانش شبيه آهو بود    
                                      

                                            اگرچه برادرم

                                            قد كشيد
                                        

                                  اگرچه برادرم

                                         آبي شد

                                       

                                   مولا نجاتم بده!
         ازاين همه چشم هاي خط خورده
    ازاين همه صاعقه
                  كه باريدنم را

                        مجال نمي دهد

               

                اشباح لاابالي
                           غيرتم را

                                به كمين نشسته اند

                   خيمه

                         خيمه

                              عاشورا
                                     در دلم

                                          سينه زني مي كند

                                     و من هنوز... هنوز... هنوز
                                در اسارت ممتد

                     آوازهايي هستم
              كه تو را

    كم آورده است

    

      امشب

              دوباره

                   بر شانه هاي شهر
                                         تبر تبر

                                             شعر مي شوي

      امشب

                تو را

                        در بادها

                                  مي رقصند

                                          و پيراهن هاي كوتاه
                                 دوباره تو را

                     تلاوت مي كنند!

              و مقام است

                     پشت مقام

                          كه از سردابه هاي

                                   جشن...وا...ره ها

                                              بالا مي رود!!!

                كمك كن

                          حالم از...
                                  به هم نخورد

                                               و اين همه

                                         دروغ را

                                  دوام

                         بياورم

 

 

                                                                 فاطمه تفقدی

کلمات کلیدی این مطلب :  نقاب ، علقمه ، عطش ، نخلستان ، استخوان ، عروسک ، مشک ،


   تاریخ ارسال  :   1392/5/16 در ساعت : 1:59:51   |  تعداد مشاهده این شعر :  1164


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

نام ارسال کننده :  فاطمه ناظري     وب سایت ارسال کننده
متن نظر :
سلام شعر شما چون رودخانه اي من را به دريايي شگرف رساند . موفق باشيد
نام ارسال کننده :  فاطمه ناظري     وب سایت ارسال کننده
متن نظر :
سلام شعر شما چون رودخانه اي من را به دريايي شگرف رساند . موفق باشيد
معصومه مهری قهفرخی
1392/5/16 در ساعت : 8:1:8
درود .عزیزم به امید روزی که حال آسمان ما هم خوب بشود واو بیاید وزمین از شرم در خودش فرو برود.
فاطمه تفقدی
1392/5/16 در ساعت : 14:20:41
سلام خانم قهقرخی
سپاسگزارم شمارا.
حال آسمان وزمین تان همیشه درخشان.
یاعلی
اکبر نبوی
1392/5/16 در ساعت : 11:51:1
درود بر سرکار عالی
از شعر بسیار زیبای تان لذت بردم.
شاعرانگی افزون و سربلند باشید.
فاطمه تفقدی
1392/5/16 در ساعت : 14:23:31
سلام آقای نبوی
سپاس می گزارم لطف سرشارتان را.
بزگواری تان برقرار.
یاعلی
مرضیه عاطفی
1392/5/16 در ساعت : 23:31:8
سلام فاطمه جان
لحظه های بیقرایت قبول نگاه آرام بخش پنج تن آل عبا(علیهم السلام)
التماس دعا
یا علی(ع)
فاطمه تفقدی
1392/5/17 در ساعت : 1:17:41
سلام مرضیه ی عزیز
ممنونم دعای زیبایت را ونیازمندم دعای شما وتمام دوستان شوریده ام را.
آسمانی باشی.
بدرود
امیر سیاهپوش
1392/5/21 در ساعت : 14:19:58
صد مرحبا خواهرم. آفرین. بسیار خوب و پر مغز
فاطمه تفقدی
1392/5/21 در ساعت : 22:6:36
سلام جناب آقای سیاهپوش

بسیار بزرگوارید و مهربان.

ارج می نهم حضورتان را در این دفتر.

پیروزباشید.

یاعلی
احمد سوسرایی
1392/5/22 در ساعت : 8:33:53
بانو تفقدی گرامی سلام


زیبا خواندمتان.
درود می فرستم بر قلم توانایتان.
فاطمه تفقدی
1392/5/22 در ساعت : 14:36:12
سلام آقای سوسرایی
نگاهتان براین دفتر متبرک.
بزرگواریدشما.
پیروزباشید.
بدرود
شبنم فرضی زاده
1392/11/11 در ساعت : 0:42:8
درودبانوجان
احساس نابت رادوست د اشتم
فاطمه تفقدی
1392/11/11 در ساعت : 22:0:1
ممنون شبنم عزیز...
مهربانی.
بوستان های گل سرخ از آنِ توباد...
بدرود
بازدید امروز : 3,249 | بازدید دیروز : 21,358 | بازدید کل : 116,199,407
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی