ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
درود بر همگی.از خوانش غزل زیبای جناب درویشی در حال التذاذ بودم که ناگهان در مصراع دوم بیت چهارم لنگه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مهرداد نصرتی مهرشاعر
سلام. چه شعر پر احساسی و چه لحظه های پرظرافتی. احسنت. ای کاش این معدود مشکلات وزنی را هم حل می کردید   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
- مولانا «ابو ذئیب ذئب بن کلب بن سنّور بن فاره» در محفل جمعی از اصحاب ادب ، غزلی آیینی از شاعری ح   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علیرضا حکیم
درود جناب سلطانی نژاد غزل خاطره شعر خوبی بود؛ اما دو عیب داره یکی درهم ریختگی آن است که به زحمت می ش   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : طارق خراسانی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما جناب پور افشار عزیز - قافیه های ماژیک وشیک را به علت فارسی نبودن - ن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رسول رشیدی راد(مجتبی)
باسلام و درود خدمت شما - ممنون از تذکر شما:اولآ بنده از نقد آقای خوش عمل کاشانی نه تنها ناراحت نشد   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
[ س َی ْ یا ] - با سلام و درود - جناب رشیدی راد عزیز و گرامی مایه ی شگفتی بسیار است که به ناظم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رسول رشیدی راد(مجتبی)
با سلام و درود خدمت شما استاد جناب آقای عباس خوش عمل کاشانی و تشکر بابت وقتی که گذاشتید برای نقد شعر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : خدابخش صفادل
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



گنبد ماه
نزدیک حرم پر شدم از جلوه ی ماهش//
گویی که دلم مست شد از شوق نگاهش

از دور چو دیدم حرمِ پاک و طلایش 
پروانه شدم دور و برِ گنبدِ ماهش 

صد بار مسافر بشوم سوی خراسان 
هرگز نشوم خسته و افتاده ی راهش

درمانده نگردد،نشود زار و گرفتار
هرکس که شود آل علی پشت و پناهش

او نیست غریب الغربا،کاین همه عاشق 
هستند هواخواه و مریدان و سپاهش

موجیست که افتاده به ره در طلب او
ای شاعر شوریده بگو شوکت جاهش

علیرضا حکیم
کلمات کلیدی این مطلب :  حرم ، بارگاه ، دل ، نگاه ، پروانه ، مسافر ، علی ، پناه ، غریب ، مریدان ،

موضوعات :  آیینی و مذهبی ،

   تاریخ ارسال  :   1398/8/7 در ساعت : 16:44:10   |  تعداد مشاهده این شعر :  247


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

ابراهیم حاج محمدی
1398/8/11 در ساعت : 15:30:32

مولانا «ابو ذئیب ذئب بن کلب بن سنّور بن فاره» در محفل جمعی از اصحاب ادب ، غزلی آیینی از شاعری حکمت آشنا قرائت فرمود بدین مطلع:

نزدیک شدم چون به حریم بارگاهش

گوئی که دلم مست شد از شوق نگاهش

«ابی مجرّد حامی حمامه» که اوستادی خِرّیت در علم عروض و معتقد به انجام فروض بود اشکال کرد که مصراع نخست این سروده را در وزن خللی آشکار و دل آزار است که همّت سراینده را در رفع و دفع آن می طلبد. و هم از این جهت که این مصراع، مطلع غزل است و مطلعِ هر سروده ای را شایسته و بایسته این است که از حُسن تمام برخوردار و چون زهرالرّبیع گل سرسبد ازهار باشد، اهتمام در رفع این خلل تام ضروری تر است.

«ابو ذئیب ذئب بن کلب بن سنّور بن فاره» همچون آتش پر شراره بر آشفت و رخساره برافروخته چنین گفت: چه یاوه می بافی و چون مدعیان نابخرد بیچاره می لافی که سراینده این اثر فاخر و عاطر خود جناب حکیم است که در فنون و صنایع ادب مردی علیم و فهیم است و سیر تا پیاز علم عروض را اگر بیشتر از چون توئی نداند، کمتر نمی داند. معظّم له که زنگ حقد و کین از آیینه ی دل سترده و کار خود از ابتدا به کاردان ازل و ابد سپرده دراین وادی پر سنگلاخ با گامهایی شمرده از اختیارات شاعری بهره برده است و تو ندانی که یکی از این اختیارات، قاعده ی قلب است که گویی قوّه ی درکش از همچو تویی سلب است .شک ندارم که در رکن سوم از مصرع نخست اختیار قلب اعمال گردیده و حکیم از این بابت بسی خوشحال گردیده است و هیچ خللی در وزن این سروده ی فاخر که حاصل طبعی نادر و خاطری عاطر است نیست.

«ابی مجرد حامی حمامه» از این برآشفتگیِ ابو ذئیب به قهقهه افتاد و داد سخن چنین داد: عزیز جانم و ای حکیم بخرد سخندانم . این سروده را وزن (( مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن)) است و بحرش (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) است که بین عروضیون معروف است.

و اختیارِ قلب آنجاست که شاعر به ضرورت چه در معنا و چه صورت دو هجای کوتاه و بلند را که در جوار هم و یار و مددکار همند جابجا کند و سخن بدین شیوه انشا کند. نه آن که خود هجای بلندی را بی اندکی اکراه کوتاه یا هجای کوتاهی را بلند و به زعم خود خاطرپسند کند.

و تو ای «ابو ذئیب» پر فریب. از این اصطلاحات سر در نیاوری که بضاعتت مزجاة و زنگهای عجیب و غریبت برمرآة است. لیکن اگر امری میسّر و کاری بی دردسر است سراینده ی سروده و آن خوش آینده ی آزموده را که به قول تو خود حکیم است و بر سیر تا پیاز علم عروض علیم و از چون منی بهتر می داند و اشتر به تبحر و تمهر می راند، بگو که «ابی مجرد حامی حمامه» گفته است که:

شاعران را اختیار است که در برخی اوزان بی اندکی خوف از خسران به جای «-U»، «U-» بیارند، و یا به عکس آن عمل نمایند. و این کار را در اصطلاح «قلب» گویند. که در تبدیل مفتعلن به مفاعلن و یا در تبدیل مفاعلن به مفتعلن دیده و پسندیده شود. یعنی شاعر اگرچه بی کار یا پر کار است به طبق قاعده مختار است به جای مفتعلن، مفاعلن و به جای مفاعلن، مفتعلن بیاورد؛ یعنی جای «- U» را با «U -» و بالعکس عوض کند و اگر مریض به تمارض است ترک مرض کند و از این عمل خویش بی نهایت حظ کند.

و او را بگو که ای حکیم علیم و فهیم در مصراع مطلع سروده که بدان نحو بسی ناهنجار بوده، اثری از اختیار قلب دیده نمی شود و نزدارباب ادب برگزیده نمی شود و در رکن سوم این مصراع وزن بی هیچ شکّ و شبهه ای دارای خلل است و مؤید ادعای کمین قول جناب خوش عمل است.

و نیز او را بگوی که حکیم را شایسته و بایسته چنین است و موافق آیین و دین و امری وزین و رزین است که وقتی ذیل سروده اش نظری از سوی هر شاعر رهگذری باشد آن نظر را تایید و بل صاحب نظر را تبجیل و تمجید کند تا آن شاعر ناچار از آن نگردد که مبالغی فسفر مغز خرج نماید ونظر خویش را در بخش نقد درج نماید.
بازدید امروز : 13,590 | بازدید دیروز : 21,910 | بازدید کل : 114,270,784
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی