ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : علی اصغر اقتداری
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما با عرض معذرت مصرع دوم بیت مطلع وزن اضافه دارد - - - - اینگ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ولی اله بایبوردی
سپاس - استاد ارجمند جناب اقتداری عزیز - جسارتا عرض می کنم : - به قول حضرت شاعر - چه گویم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علی اصغر اقتداری
درود بر شما. - آنچه را در باره ی شعرتان فرموده اید بیشتر در ذهنتان بوده وگرنه شعری که بنده خوانده   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ولی اله بایبوردی
سلام. - - استاد ارجمند جناب اقتداری عزیز. - - سپاس از دیدگاه ارزشمندتان. - - دور از ز   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علی اصغر اقتداری
درود بر شما. - غزل عاشقانه وگله آمیز ی خواندم. - باید به عرض برسانم که احساس می شود از ردیف «نم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علی اصغر اقتداری
درود بر شما. - مضمون خوبی ست ولی نتوانسته اید خوب پردازش کنید. - ارتباط بین ابیات ومصراع ها در    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید روح الله باقری
سلام و درود جناب آقای خوش عمل ! - با تشکر از لطف و عنایت شما - البته منظور بنده از استعمال کل   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حسین وفا
سلام و سپاس بانو احمدوند گرامی - سروده انتظارتان زیباست. قلمتان مانا - - یک نکته: در مصرع: با   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید محمدرضا لاهیجی
سلام - اساساً چیزی بنام سپکو و پریسکه همان قالب طرح و هاشور است که جناب استاد وندادیان در دهه ۴۰   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



قصه‌ی دیوانگی
خانه خــرابی های دل سامان نمی‌گیرد چرا دلشــوره های لعنتـی پایان نمی‌گیرد چرا/ روزی‌ دو چشم روشنت شد قبله‌گاه حاجتم رفتی، دل خوش باورم ایمـان نمی‌گیرد چرا/ تا ژاله‌های‌ چشم‌ من افتاده در دشت‌‌و چمن ابـر سیــاه آسِمــان بــاران نمی‌گیـرد چـرا/ باغصه‌ها سر میکنم هر روز وشب‌را بعد تو این قصــه‌ی دیوانگی آسان نمی‌گیرد چرا/ عطر تنت جامانده ‌بر هرگوشه‌ی تخت‌‌وتنم تبریز آغوشم از آن، یک جان نمی‌گیرد چـرا/ راهی ‌نمانده بعد از این‌ تا معبد چشمـان‌ تو قلـب پریشـانت دگــر مهمـان نمی‌گیرد چرا / دل‌هـا شکست‌ و غصه‌ها شد میهمان هردلی نفـرین و آه عاشقـان دامان نمی‌گیرد چــرا/ دلواپسـی های مــرا شـاید نفهمـی تو، ولـی درد دل وامـانده‌ام درمـان نمی‌گیرد چرا/ #بهاره_کیانی ✍ ۹۸/۲/۶
کلمات کلیدی این مطلب :  ،

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1398/11/1 در ساعت : 18:26:52   |  تعداد مشاهده این شعر :  110


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

علی اصغر اقتداری
1398/11/3 در ساعت : 17:49:33
درود بر شما.
غزل عاشقانه وگله آمیز ی خواندم.
باید به عرض برسانم که احساس می شود از ردیف «نمی گیرد چرا» نتوانسته اید بهره لاارم را ببرید وبه اصطلاح از آن کار بکشید.
غرل با بیت:
خانه خــرابی های دل سامان نمی‌گیرد چرا/ دلشــوره های لعنتـی پایان نمی‌گیرد چرا/شروع می شود.
اما دربیت دوم..«روزی دو چشم....» شاعر حتما می داند که اگر فقط به گفتن چشم بسنده می کرد منطورش را می رساند پس کلمه ی «دو » می تواند حشو باشد....

(...می شد بگویند:یک روز چشم روشنت شد قبله گاه حاجتم....مسئول بخش نقد)

روزی‌ دو چشم روشنت شد قبله‌گاه حاجتم / رفتی، دل خوش باورم ایمـان نمی‌گیرد چرا/
درپایان مصراع نوشته اید «ایمان نمی گیرد چرا »... که باید میگفتید «ایمان نمی آرد چرا»...
تا ژاله‌های‌ چشم‌ من افتاده در دشت‌‌و چمن / ابـر سیــاه آسِمــان بــاران نمی‌گیـرد چـرا/
بین دو مصراع چندان ارتباطی نمی بینم.
باید می گفتید :بس که از چشمان من ژاله بردشت وچمن باریده نیازی به باریدن باران نیست... مگر این که مصراع
اول را طوری تغییر بدهید که باغصه‌ها سر میکنم هر روز وشب‌ ...باران نمی گیرد چرا در مصراع دوم معنا بگیرد.
این قصــه‌ی دیوانگی آسان نمی‌گیرد چرا/
این دیوانگی با من بگو آسان نمی گیرد چرا ... اگر این گونه. می گفتید مفهوم رساتر می شد.
عطر تنت جامانده ‌بر هرگوشه‌ی تخت‌‌وتنم / تبریز آغوشم از آن، یک جان نمی‌گیرد چـرا/
چه ارتباطی بین عطری که بر تخت وتن جامانده باتبریز آغوش دارد وآن هم یک جان گرفتن که کلمه ی یک قطعا حشو است حتی اگر بپذیریم که آغوش تب ریز را به آغوشی گرم وتب دار تشبیه کنیم که بین تب وریز باید فاصله باشد.
راهی ‌نمانده بعد از این‌ تا معبد چشمـان‌ تو / قلـب پریشـانت دگــر مهمـان نمی‌گیرد چرا /
این بیت مشکلی ندارد.

(البته به نظر نمی رسد مهمان نگرفتن معنای مهمان نپذیرفتن ومهمان نخواستن بدهد...باز هم مسئول بخش نقد)

دل‌هـا شکست‌ و غصه‌ها شد میهمان هردلی / نفـرین و آه عاشقـان دامان نمی‌گیرد چــرا/
دامان چه کس یا چه.چیزی را نمی گیرد
دلواپسـی های مــرا شـاید نفهمـی تو، ولـی / درد دل وامـانده‌ام درمـان نمی‌گیرد چرا/
در این جا نیز ردیف باید درمان نمی گردد یا درمان نمی یابد می بود.
بازدید امروز : 18,141 | بازدید دیروز : 44,224 | بازدید کل : 117,402,265
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی