ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود جناب صالحی عزیز - در این مصرع: - {{به من ِ جان به لب از جام بلا آشامید}} - فعل [[آشامید   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : علی نظری سرمازه
سلام برشاعر گرامی - جناب بحرانی بزرگوار - زیبا و دلنشین... - فقط یک سوال - آوردن همیشه وزن ر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام - بله درست است - فقط هجای دوم و هجای دهم اگر به صورت - /سَی/ سکون ی ثبت شود بهترخوا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام بر دوستان - تقطیع، همان تلفظی است که در هنگام خواندن شعر اتفاق می افتد : - حس/ سس/ سِ / تی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام بر جناب حاج محمدی - بله حقیر بعد از ویرایش شعر مطلب را نوشتم که نمی باید می نوشتم - الب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید مهدی نژاد هاشمی
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



انگار انگور
                انگار انگور
 
نپرد هیچ دلی دور و بر عشق، به زور
عشق آن است که دل را بِبَرَد، بی دستور
 
عاشقی اوجِ رهایی است؛ مپندار ای ماه
-که مرا مِهرِ تو کرده است مهار و مجبور
 
من به گهواره همه خواب تو می‌دیدم و، هم
-سر برآرم پی تو صبحِ قیامت از گور    1
 
عوضِ روی تو، با راز و نیاز، امشب باز
بوسه باید بزنم بر رخِ مهتاب از دور    2
 
غافل از لطف تو هستند و، به من می‌گویند
به کجا می‌بری این ران ملخ را ای مور؟!
 
چه بخواهی، چه نخواهی، به تواَم وابسته
شده‌ام وصله‌ی تو؛ گرچه نچسب و ناجور
 
طبعِ عینِ عسلی دارم؛ از آن می‌ترسم
آخر این چشمه‌ی شیرین بخورد چشمی شور
 
چشمه‌سارم؛ زده فوّاره، شده سروِ سفید
تا عصای تو شوم آی کویر کر و کور!
 
شهر من شُهره‌ی دنیاست به بی‌اقبالی
فرقِ لامِرد، همین است فقط، با لاهور!    3
 
خرّما شعرِ من، این نخل، که خرمای خوشش
منشأ و منبع مستی شده؛ انگار انگور
 
کافر عشق نمیری؛ که چنین مُرداری
لاشه‌اش را نتوان شُست به صد من کافور
 
نازم آن نرّه‌نهنگِ دلِ دریا، ورنه
ماهی از تُنگ به در آید و افتد در تور
 
مرهم ای دوست نبودی تو مرا هم؛ دردا
کی دوا داشته زخمِ دل و، آن هم ناسور
 
سرخوشا شمعِ زبانْ‌سرخ؛ زبونی نکشد
هم اگر شب بکشد تیغ پیِ کُشتنِ نور 
 
 

1- به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم/به گفت‌وگوی تو خیزم، به جست‌وجوی تو باشم        (سعدی)
2- روی نگار در نظرم جلوه می‌نمود/وز دور بوسه بر رخ مهتاب می‌زدم          (حافظ)
3- لامِرد؛ زادگاه و محل زندگی‌ام؛ جنوبی‌ترین نقطه‌ی استان فارس
 
کلمات کلیدی این مطلب :  انگور ، لامرد ، لاهور ، نخل ، خرما ،

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1399/9/25 در ساعت : 20:54:24   |  تعداد مشاهده این شعر :  236


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

حنظله ربانی
1399/9/25 در ساعت : 21:50:39
دست مریزاد جناب ذکاوت عزیزم
رضا محمدصالحی
1399/9/26 در ساعت : 9:37:7
طبعِ عینِ عسلی دارم؛ از آن می‌ترسم
آخر این چشمه‌ی شیرین بخورد چشمی شور

درود بر شما استاد ذکاوت عزیز
جابر ترمک
1399/9/26 در ساعت : 14:31:58
خرّما شعرِ من، این نخل، که خرمای خوشش
منشأ و منبع مستی شده؛ انگار انگور
به به
بازدید امروز : 24,135 | بازدید دیروز : 29,016 | بازدید کل : 132,294,303
logo-samandehi