ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود بر اساتید گرانقدر.... - شعر زیبای استاد و نظرات خوب اساتید را خواندم. تنها چیزی که به نظرم آ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
با سلام و درود. - بر خلاف دیدگاه سرکار خانم بهرامچی بر این باورم که شاعرانگی در بیت بیت این غزل که   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام - - گرچه حقیر به استقلال بیت در غزل اعتقاد دارم و کلا چالش ایجاد کردن در خصوص عدم تناسب د   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مهسا مولائی پناه
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حنظله ربانی
درود - متنی ساده بود تا شعر - هم از نظر ساختار و هم از نظر محتوا - دور از شعر بود - اشعار   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد یزدانی جندقی
سلام محمد علی رضا پور عزیز شاعر گرانقدر . - حقیر را به خوانش اشعارتان فرا خوانده اید ؛ از حسن اعتم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمدعلی رضاپور
سلام و درود بر استاد گرانقدرم جناب خادمیان عزیز! - - استادبزرگوار! فرموده تان درست است و حقیر ه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صدرالدین انصاری زاده
فرد اعلی نباشیم! - """""""""""""""""""""" - نمی دانم در ادبیات این کشور چه می گذرد. بهتر بگویم:   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود میلاد مسعود امام زمان بر شما مبارک باد - - جناب رضا پور عزیز بیت ششم مصرع اول   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام و عرض ادب - از استاد صفادل همیشه اشعار خوب خوانده ام و این بار نیز ، ضمن احترام به نظر سرکار   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



ومن چقدر ازفرات خجالت می کشم....

 

امسال

     دوباره شعرشدی

                  و آهو...
            علقمه...
          عطش...
             خيمه...
               در تو ادامه يافت
                     
براي نقاب هايي كه
                                      ماه را

                                           درگلوي تو

                                               خط زده بودند
                           و از تو

                        هيچ ...

                     هيچ...

                          هيچ
                                 نمي دانستند

                                            جز يك بغل كبوتر...
                                 یك وجب نخلستان...!
                                                                                                                                                                                                                                                        
                           يك گمان گنبد...!

                   

  امسال دوباره

                   پيراهن هاي كوتاه تر
                                                      از پارسال
                                           در خيالشان

                        پشت شكوه تو نشستند!!

                 

             ديروز برادرم را آوردند
      استخوان هايي را كه
           آغشته به جزيره ی مجنون بود
                      ديروز برادرم آمد
             وميان حرم

            دف

          مي زدند
              وميان حرم

                        عاشورا،

                                سينه زني مي كرد

                        و من با چشم هاي خودم ديدم
                     استخوان ها هم مي توانندسماع كنند

       

    ديروز برادرم

                  گم شد درباد
                             و مادرم

                             با تمام خوشبختي قهر كرد
       

       ديروز خواهرم
               چشم هايش زير بمباران
                                ترك برداشت
                                         و ازآن به بعد
                                          عروسكش را تنها
                                 با چشم راستش

                            نگاه كرد

              

              ديروز بغض من
                         درگلوي تمام

                              نخلستان هاي كوفه

                                                  شكست
                              وچا....ه..... ها از صدايم
                                چند برابر شدند

                                ديروز... 

                                      ديروز...

                                              ديروز
                               امسال اما

                   متمدن شديم

                  

                 هرسال دختران اين شهر
                                    لبه شلوارهايشان
                                          پايين پيراهن هايشان
                                 آبي پلك هايشان
                       لبه ی چارقدشان
                               به سمت بالا

                                      قد مي كشد!

 

                           مگر سنت شهادت برادرم

                                قد كشيدن نبود؟!

                                 

                                  برادرم قد كشيد
                    به سمت دالان هاي معراجي آسمان
              تا گيسوان دختران متمدن شهر
                  ر....ها..... باشد

             ميان حجم نگاه هايي زالو
                                    كه هرزگي را
                               در ابتذال پناه مي جستند!

                

                      مادرم

                    با تمام خوشبختي وداع كرد

                تا مادران اين شهر

                           از گلوي وقاحت
                                    براي كودكانشان

                                             لاي لاي بخوانند

                  

                  خواهرم

                          فقط

                             با چشم راستش

                                                 نگاه كرد

                                   تا مردان اين شهر
                            با چشم هاي چپ بي غيرتي
                                      نگاهش كنند

                                      

                                      ومن چقدر از فرات...
                             خجالت

                        مي كشم

                   ازمشكي

                  كه

                    بر شانه هاي علم دار
                           شرم تمام تاريخ را
                                    سنگين شده بود

          

          از رقيه...
                  كه سه سالگي اش را
                              به شرمي تلخ
                                    درجسارت كوفيان

                                               دوام نياورد

                                                  

                                                   تاريخ

                                           ورق مي ....خورد

                                                    و اين جا

                                                      فقط...

                                         گيسوان ر....ها
                                               در بادها 

                                        چر......خ ....

                                           مي.....

                                         خورند!

                                   و اين جا

                                  فقط

                     لبه پيراهن ها
          به سمت آسمان

     قد مي كشند!!!؟

       

       خطبه خطبه

          چرخ مي خورد در من
                       نجابت زينب
                   به سترگي روحي وزين
                            كه مخاطب تمام خدا بود

                          

                           آهو مي پاشند

                                        در تمام شهر
                                                      و ذوالجناح

                                 از خيابان هاي محرم
                           خميده

                    خميده

         مي گذرد

                        

           و من نمي دانم

                چرا اين روزها
                         حالم از آهو
                              حالم از قد كشيدن
                                     حالم از آبي شدن
                                         به هم مي خورد

                                             اگرچه برادرم

                                چشمانش شبيه آهو بود    
                                      

                                            اگرچه برادرم

                                            قد كشيد
                                        

                                  اگرچه برادرم

                                         آبي شد

                                       

                                   مولا نجاتم بده!
         ازاين همه چشم هاي خط خورده
    ازاين همه صاعقه
                  كه باريدنم را

                        مجال نمي دهد

               

                اشباح لاابالي
                           غيرتم را

                                به كمين نشسته اند

                   خيمه

                         خيمه

                              عاشورا
                                     در دلم

                                          سينه زني مي كند

                                     و من هنوز... هنوز... هنوز
                                در اسارت ممتد

                     آوازهايي هستم
              كه تو را

    كم آورده است

    

      امشب

              دوباره

                   بر شانه هاي شهر
                                         تبر تبر

                                             شعر مي شوي

      امشب

                تو را

                        در بادها

                                  مي رقصند

                                          و پيراهن هاي كوتاه
                                 دوباره تو را

                     تلاوت مي كنند!

              و مقام است

                     پشت مقام

                          كه از سردابه هاي

                                   جشن...وا...ره ها

                                              بالا مي رود!!!

                كمك كن

                          حالم از...
                                  به هم نخورد

                                               و اين همه

                                         دروغ را

                                  دوام

                         بياورم

 

 

                                                                 فاطمه تفقدی

کلمات کلیدی این مطلب :  نقاب ، علقمه ، عطش ، نخلستان ، استخوان ، عروسک ، مشک ،


   تاریخ ارسال  :   1392/5/16 در ساعت : 13:29:51   |  تعداد مشاهده این شعر :  1235


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

نام ارسال کننده :  فاطمه ناظري     وب سایت ارسال کننده
متن نظر :
سلام شعر شما چون رودخانه اي من را به دريايي شگرف رساند . موفق باشيد
نام ارسال کننده :  فاطمه ناظري     وب سایت ارسال کننده
متن نظر :
سلام شعر شما چون رودخانه اي من را به دريايي شگرف رساند . موفق باشيد
معصومه مهری قهفرخی
1392/5/16 در ساعت : 19:31:8
درود .عزیزم به امید روزی که حال آسمان ما هم خوب بشود واو بیاید وزمین از شرم در خودش فرو برود.
فاطمه تفقدی
1392/5/17 در ساعت : 1:50:41
سلام خانم قهقرخی
سپاسگزارم شمارا.
حال آسمان وزمین تان همیشه درخشان.
یاعلی
اکبر نبوی
1392/5/16 در ساعت : 23:21:1
درود بر سرکار عالی
از شعر بسیار زیبای تان لذت بردم.
شاعرانگی افزون و سربلند باشید.
فاطمه تفقدی
1392/5/17 در ساعت : 1:53:31
سلام آقای نبوی
سپاس می گزارم لطف سرشارتان را.
بزگواری تان برقرار.
یاعلی
مرضیه عاطفی
1392/5/17 در ساعت : 11:1:8
سلام فاطمه جان
لحظه های بیقرایت قبول نگاه آرام بخش پنج تن آل عبا(علیهم السلام)
التماس دعا
یا علی(ع)
فاطمه تفقدی
1392/5/17 در ساعت : 12:47:41
سلام مرضیه ی عزیز
ممنونم دعای زیبایت را ونیازمندم دعای شما وتمام دوستان شوریده ام را.
آسمانی باشی.
بدرود
امیر سیاهپوش
1392/5/22 در ساعت : 1:49:58
صد مرحبا خواهرم. آفرین. بسیار خوب و پر مغز
فاطمه تفقدی
1392/5/22 در ساعت : 9:36:36
سلام جناب آقای سیاهپوش

بسیار بزرگوارید و مهربان.

ارج می نهم حضورتان را در این دفتر.

پیروزباشید.

یاعلی
احمد سوسرایی
1392/5/22 در ساعت : 20:3:53
بانو تفقدی گرامی سلام


زیبا خواندمتان.
درود می فرستم بر قلم توانایتان.
فاطمه تفقدی
1392/5/23 در ساعت : 2:6:12
سلام آقای سوسرایی
نگاهتان براین دفتر متبرک.
بزرگواریدشما.
پیروزباشید.
بدرود
شبنم فرضی زاده
1392/11/11 در ساعت : 12:12:8
درودبانوجان
احساس نابت رادوست د اشتم
فاطمه تفقدی
1392/11/12 در ساعت : 9:30:1
ممنون شبنم عزیز...
مهربانی.
بوستان های گل سرخ از آنِ توباد...
بدرود
بازدید امروز : 6,706 | بازدید دیروز : 19,246 | بازدید کل : 122,010,526
logo-samandehi