ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : ابوالحسن درویشی مزنگی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام - با آوردن توضیح زیر شعر موافق نیستم - به مخاطب احترام بگذارید تا خودش محل منازعه و چالش    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام بر شاعر محترم - اینکه فقط شاعر یک بیت شعر تولید کند در حقیقت مرتکب تک بیت گویی نشده است -    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام بر شاعر ارجمند جناب سلیمانپور - ای کاش می شد - در بیت ششم - ای دل - حذف و بجای ان عب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
پیــــر ما فـــرمــود در بین غــــذاهـای لذیذ - قرمه سیزی گرچه محبوب است دیزی بهتر است ... - با    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سعید سلیمانپور ارومی
درود - وزن مصرع خانم فرمانی درست است و اشکالی ندارد. مصرع را احتمالا به این شکل خوانده اید: -    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سعید سلیمانپور ارومی
درودها بر جناب خادمیان عزیز - ممنون از اینکه خواندید و نظر دادید. - خیلی متوجه انتقادتان نشدم.   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما جناب ارومی عزیز و بزرگوار - - فر موده اید - بیا ببین که از این    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما بسیار روان است - اما در بیت پنجم مصرع اول - نشان از درد سینه سرخی آواره    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
با سلام عرض ادب - یک بیت مانده به پایان در مصرع اول - وزن کم دارد اصلاح فر مایید شاید    ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



دریچه ای رو به روی گلشن
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن/ که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن// نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی/ به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن// چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید/ هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن// مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟/ نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن// شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم/ اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن// از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک/ وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن// اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن// دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد/ دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن//
کلمات کلیدی این مطلب :  روشنایی ، آیینه ، ظلمت ، سحر ، چشم حیرت ، آدمیت ، دماغ پرورده ، دریچه ،


   تاریخ ارسال  :   1399/6/25 در ساعت : 4:13:53   |  تعداد مشاهده این شعر :  58


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

ابراهیم حاج محمدی
1399/6/25 در ساعت : 4:14:32
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن
که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن

نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی
به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن

چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید
هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن

مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟
نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن

شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم
اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن

از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک
وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن

اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد
زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن

بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی
کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟

علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی
زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن

دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد
دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن
خلیل ذکاوت
1399/6/25 در ساعت : 13:25:35
اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن
احسنت
استادانه است
بهره بردم
ضمناًً در بیت آخر، یک "ر" از واژه ی "پرورده" افتاده است.
ابراهیم حاج محمدی
1399/6/27 در ساعت : 23:4:42
درود و سلام حضرت دوست، استاد عزیز و ارجمند جناب ذکاوت را. حضور گرانقدر و نظر لطف حضرتتان مایه ی مباهات است . تذکار سهو القلم بیت آخر را سپاسمندم. اصلاح گردید.
بازدید امروز : 4,346 | بازدید دیروز : 36,576 | بازدید کل : 122,951,030
logo-samandehi